تخم کینه را در دلهایمان کاشتند ، کود جاهلیت پای آن ریختند و با خون آن را آبیاری کردند. کسانی که نمی خواهند در #خاور_میانه #عشق باشد، #صلح باشد ، #زندگی باشد.
مغزهایمان را پر کردند از فلسفه و منطق #نفرت از هم . زبانمان را دلیل آوردند ، گویش هایمان را توسط خودمان مسخره کردند ، بزرگانمان را کوچک کردند و کوچک هایمان را بزرگ .
ما را آموزش دادند که #دشمن در همسایگی توست . به کودکانمان توسط خودمان استفاده از سلاح را یاد دادند و کودکان خود را به گردش علمی بردند . #جوانان ما را به دست هم کشتند و جوانان خودشان را غرق در شراب و مستی کردند .
مادرهایمان گیس هایشان را بریدند و به صورت هایشان چنگ انداختند ، اما آنان غرق دود سیگار برگ کوبایی خود در سالن اوپرا.
اما...
اما فکر یکجا را نمی کردند . فکر هنر ، فکر موسیقی ...
آنقدر مست و مدهوش دیدن کشته شدن ما به دست همدیگر بودند که حواسشان به این نبود قلب ما را موسیقی به هم نزدیک خواهد کرد . به این فکر نکردند که روزی خواهد رسید که ما برای کودکانمان موسیقی همسایگانمان را پخش خواهیم کرد.
نمی دانستند که عشق، کینه را دفن خواهد کرد. نمی دانستند محبت، صلح به ارمغان خواهد آورد ، نمی دانستند هنر این ها را فراهم خواهد کرد .
آری...
ما به هم نزدیک خواهیم شد ، با گوش فرا دادن به یکدیگر حتی بدون فهم زبان و می توانیم عاشق یکدیگر شویم زیرا که قلب هایمان پیوند خواهند خورد.
#سرزمین های ویران شده یمان را با عشق آباد خواهیم کرد ، لبخند را بر چهره ی مادرانمان نقش خواهیم بست و بر چهره ی پدرانمان لبخند رضایت خواهیم نشاند.
از قلبم سلام بر #بیروت ، سلام بر #آنکارا ، سلام بر #کابل و #اسلام_آباد ، سلام بر #ریاض و #صنعا ، سلام بر #بغداد ، سلام بر #باکو و #ایروان ، سلام بر #قاهره و سلام بر #دمشق و #بیت_المقدس ...
سلامی از #تهران به همه ی شما عزیزانم . سلام به هر شخصی که در دلش کینه ای از من دارد بدون آنکه مرا بشناسد.
مرا ببخش بدون اینکه حتی مرا دیده باشی . به امید آن روز که تو را در آغوش بکشم.
مصطفی.م.ع
