برای روز هایی که...

یه وقتایی تصمیم میگیری یه تغییر بزرگ توی زندگیت بدی

بیشتر آدما یه سری هدفا برای خودشون ترسیم میکنن

ولی اکثرا هیچ وقت بهش دست پیدا نمیکنن

دلیلش هم واضحه چون اصلا شروع نمیشه که بخواد تموم شه

به قول معروف سفری به طول هزاران کیلومتر با اولین قدم شروع می شود

این چیزا وقتی صدق میکنه که دنبال یه هدف توی آینده باشی

ولی نمیدونم برای من که دنبال یه چیز توی گذشته میگردم چه شکلیه

دنبال اون آدمی ام که توی اول دبیرستان جاش گذاشتم

دنبال خودم و شخصیت ام توی اون سن می گردم

نمیدونم چطور اون شخصیت و از دست دادم و چطور میتونم برش گردونم

وقتی توی گذشته دنبال خودت بگردی یه کم کار سخت تره

برای هیچ کاری نیاز به انگیزه نداشتم

فقط کافی بود بخوام انجامش می دادم

امیدوارم بتونم خودمو پیداکنم بعضی وقتا شدیدا به خودم نیاز دارم

شاید درکش برای بعضی ها خیلی سخت باشه ولی خوب زندگی از دید هر کس متفاوته

شاید همه دنبال یه آینده بهترن ولی برای من گذشته آینده بود

برای همین شاید من مث خیلیا به آب و آتیش نمیزنم

چون آینده ام رو توی گذشته تجربه کردم

درخت شعرش را روی پاییز می نویسد؛

پاییز شعرش را؛ روی درخت!

من؛ بر پاییز نوشته ام

 بر درختانِ افتاده!!

   دریغا من ...

                دریغا پاییز ...

                            دریغا درخت ...