هیچِ پُرشور

آنگه که رخ ماه تو دیدم

زیبایی گل هیچ بدیدم

تا برق نگاه تو بدیدم

نور افکن کیهان هیچ دیدم

چون بوسه لعل تو چشیدم

شیرینی و قند و عسل و شکر، نبات

همه را زهر بدیدم

آن لحظه که چشمان تو دیدم

مدهوش شدم جز تو دگر هیچ ندیدم