شاید من یه ماهی م
جایی دیدم که یه ویروس هست که تو بدن ماهی وجود داره و تو معده پرنده ها رشد میکنه ، وقتی ویروس به یه سنی میرسه ماهی میره سر آب که شکار پرنده ها شه عملا اون ویروس ماهی رو کنترل میکنه ، شاید گاهی حس کنم هر کدوم از ما اون ماهی هستیم یا لااقل خودم یه ماهی م ، از اول اول ویروسه کنترلش میکرد و در نهایت اونو نابود کرد ، راستش هر بار فکر کردن به این حقیقت که هیچ کنترلی رو افکارم ندارم منو به خاک میندازه ، خیلی وهم اوره که یه چیزی مدام کنترلت میکنه و مثل موریانه مغزتو میجوه،
گاهی افکار میان و نمیرن و اینجاست که باید جیغ بکشی
میتونی کله تو بکوبی تو دیوار جیغ های هیستریکی بکشی
یا میتونی با یه لبخند ملیح و دستکش های توری چای عصرت رو هم بزنی
درسته که من همیشه مدل اول بودم ( دستکش توری ندارم ) ولی مدل دوم جوابه ، اینو بعد اون ضربه های دردناک یاد گرفتم که بی محلی به افکار همیشه و همیشه جوابه
مثل کسی که هر روز در خونه تو بزنه و تو در رو باز نکنی ، بلاخره یه روز میرسه که دیگه نیاد ، اینبار من تا حدودی از پسش بر اومدم ، با اینکه افکارم چغر و بد بدن بودن اما با کمک تیم تخصصی نظریات من در آوردی خودم و چند تا دونه کوچولو های گرد تلخ تونستم نصف این مهمون های ناخونده رو بیرون بندازم
هرچقدر بیشتر به افکارتون توجه کنید افکار شدید تر میان ، هرچقدر مقاومت کنید اون نیروهای بیشتری رو به کار میبره ، مدام تلاشش به اینه که تورو غرق کنه توی عمیق ترین قسمت خودش
شاید همه اینو درک نکنن اما مثل زندگی کردن با یه اهریمنه
سرتونو درد نیارم
پس پیشنهادی که دارم اینه
اگه مهمون ناخوانده توی ذهنتون زیاد میاد و میره ، زرشک پلو نزارید جلو دستش ، صورت چین بندازید و رو برگردونید ولی با چماق دنبالش نیوفتید که دردسر میشه و آفت میشه در خونه تون ، اونقدر بی محلی کنید که بره ، این یکی از نظریات تخصصی من درآوردی من در راه درمان وسواس بود
شاید اون سعی کنه ماهی باشیم باشه قبوله ما ماهی هستیم و ماهی ها هیچ وقت غرق نمیشن پس تا همیشه ادامه داریم و تا ابد و یک روز ادامه میدیم 🌱
شما تجربه مشابه داشتید !؟
