خداوند همه چیز را جفت آفرید ؛
بجز بینی و دهن و قلب ، میدانی چرا !؟
چون باید برای خودت یک هم نفس ، یک هم زبان و یک همدل پیدا کنی
کسی که تورا برای تو بودنت بخواهد
کسی که برایت آرامش بیاورد ،
مستحق ستایش است ..... انسان ها را
در زیستن بشناس ...
نه در گفتن ...
در گفتار آراسته اند .
کوروش میگوید :
بودن با کسی که دوستش نداری
و نبودن با کسی که دوستش داری ، همه اش رنج است
پس اگر همچون خود نیافتی مثل خدا تنها باش
و اگر یافتی،
آن را چنان حافظ باش
که گویا جزئی از
(( وجود توست ))
(( الهام گرفته شده ))
