«چرا بعضی نوشتهها رو نمیفهمم؟»
من یک تازهواردم 🤚
و در مورد فضای ویرگول خیلی دلم میخواد نظرتونو بدونم...
تو این چند روزی که به جمع ویرگولیها اضافه شدم و پستهای بقیه رو دنبال کردم، چند سبکِ مختلف میبینم:
نوشتههایی که کاملاً تخصصیان و خب قطعاً مخاطبان خودشون رو دارن.
نوشتههایی که نصف انسانی و نصف ماشینیان و هوش مصنوعی جوری تیکهپارهشون کرده که دیگه هیچ اثری از اون حس ناب و اون لحن صادقانه پشتشون باقی نمونده.
دلنوشتههایی که کاملاً مشخصه با قلبشون نوشته شده.
و نوعی که خودم اصلاً نتونستم باهاش ارتباط برقرار کنم؛ روشنفکرنماییِ لغویه که بدجوری خودشونو درگیر کلمات ویترینی کردن!
با اینکه زیاد مطالعه میکنم، ولی اونقدر برای فهمیدنش تلاش میکنم که تهش خسته میشم و میگم ولش کن دیگه، اینم لابد یه سبکیه که تو نمیفهمی 😅
شایدم چون خودم به «سادهنگاری» علاقهمندم برای همین این مدل نوشتههای نمایشی رو نمیپسندم؛
البته اعتراف میکنم که خودمم گاهی درگیر این کلمات ویترینی میشم 😉
دوست دارم نظرتونو در این مورد بدونم؛ تجربه و حس شما چیه از خوندن نوشتهها تو ویرگول؟
