ببببییییی

بی هواسی ام را

به پای اندیشه ام نگذارید

چشم عینکی ام را

همیشه بعد از هر غلطی

پاک میکنم

هر اشتباهی را مینویسم

در دادگاه تخیلات

تنبیه می شوم

تا در دفتر روزگار

دیگران مرا آدمکی بی تفاوت

خطابم نکنند