شعر
و
شاعر
تا ابد
برای همه
و خود شان
مجنون اند
شعر
سیم برق
لخت شده
افکار
ادمی ست
شعر
تخیل
اگاه
بشریت
است
شعر
علامت
ایست
شاعری ست
شعر
تا شاعر
نگوید
کتاب
نمی شود
شعر و
شاعر
هر دو باهم
در یک روز
ناف شان را
بریدند
شعر
زمانی
شاعر می شود
که به قلم
توهینی نکرده باشد
شعر
صدای
بق بق و ی
کبوتر است
شعر
از زبان
شاعر
دور
نمی افتد
شعر
حیوان
شعر
.
