چند ساله پیش وقتی یکی میگفت خداناباوره (atheist)
بهش میخندیدن! میگفتن این ابله رو نگا ! فازش چیه !؟ پس اگه خدا نباشه این جهان از کجا اومده! پس حتما اون احمقه ! یا شایدم داره این کارو میکنه جلب توجه کنه !
ولی منظور من نبودن مطلق نبود ! منظورم وسیله ای بود به اسم خدا که باهاش رویا میفروختن!
یادته بچه بودیم هر موقع اتفاق بدی میفتاد واسمون یا حق مونو تو مدرسه یا ... میخوردن پدر مادرامون چی میگفتن ؟
نگران نباش خدا حواسش هست ! یه روزی تقاص پس میده !
ولی چیشد ؟
امید به عدالت ! یعنی امید به پوچی ! امید به روزی که قرار نیست برسه ! انتظار بد ترین درد ما ادماست ! همین انتظار و امید به چیزای اشتباس که مارو نابود کرد !
حداقل الان وقتی این حرف و میزنم آدمای خیلی کمی هستند که میخندن! کاش میشد نفرت و خشمو نسبت به اونایی که میخندیدن ابراز کنم !
همه چیز مثل قبله و هیچ فرقی نکرده ولی من یه مقدار آروم ترم ! نه از اینکه وضع همونه ! از این که آدمای کمتری بهم میخندن آروم ترم !
