من عاشق عشقام، خود کلمه عشق،خود عمل عشق،عشق به هرچیزی،بنظرم عشق آدمو زنده نگه میداره،عشق فقط عشق به معشوق نیست،عشق به خانوادت،عشق به دوستات،عشق به یک نوشیدنی،عشق به یک آهنگ،عشق به یک ایده،عشق به هرچیزی توی جهان،اگه آدم عاشق نباشه زندگیش خیلی کسل کننده و بیرنگ میشه،مثل یه بوم نقاشی سفید و خالی با رنگ های سفید توی دستت،که هرچی میکشی روی بوم،هیچ رد و شکلی نمیبینی؛ولی عشق،عشق به رنگ مورد علاقت،اینجوری رنگ بنفش توی قلمو من میاد،عشق به آسمون،رنگ آبی میاد تو قلمو،عشق به توتفرنگی،رنگ قرمز میاد روی صفحه بوم،عشق به نور خورشید توی تابستون،رنگ زرد میاد،عشق به گل و درخت های بهاری و گیاه هایی که از وسط کاشی یا ساختمون ها میان بیرون،رنگ سبز اضافه میشه،وقتی عاشق باشی زندگیت رنگارنگ میشه،بوم سفیدت پر میشه از رنگ های زندگی.
تاحالا عشق به خانواده رو تجربه نکردم،خانوادم رو دوست دارم،خیلی دوست دارم خوشحال ببینم اونارو،ولی عاشقشون نیستم دروغ چرا،عاشق دوستامم،ولی نمیتونم با قاطعیت بگم اونام عاشق منن،آدما پیچیدن،میتونی مطمئن بشی از عشق خودت ولی هیچ وقت نمیتونی از عشق یا احساس یک آدم دیگه مطمئن باشی فقط میتونی امیدوار باشی،و منم امیدوارم اونام همینقدر که من عاشقشونم عاشقم باشن.
عاشق عشق ورزیدنم،میگن اگه بخوای عشق بورزی باید اول عشق رو تو وجود خودت داشته باشی،عشق گرفتنی نیست،عشق دادنیه،اگه به دنبال عشق توی آدما باشی،هیچ عشقی نمیگیری،عشق واقعی از خودت میاد،وقتی خودت سرشار از عشق بودی میتونی به دیگران و جهان اطرافت عشق بدی،من باور دارم که کسی که عاشق خودش نیست نمیتونه عاشق کس دیگری بشه،نه میتونه عشق به اطراف و دیگران بده و نه خودش میتونه عشق بگیره و هرچی عشق به این آدم بدی،قرار نیست پرش کنه،بیشتر انگار هرچی بیشتر غذا بخوری،معدت بزرگتر میشه و به غذای بیشتری احتیاج داری،عشق از درون خودت میاد،وقتی یادگرفتی عاشق خودت باشی،میتونی عاشق دیگران باشی.
عشق زیباست،میدونید چه متنی هست که من عاشقشم؟
″عشق صبور است و عشق مهربان است،خودخواهانه و لافزن نیست،عشق حسادت نیست،پر از غرور نیست،زود عصبانی نمیشود،عشق از بدی خوشحال نمیشود،حقیقت را گرامی میدارد.میتواند همه چیز را تحمل کند،عشق واقعی باور است...امید است،و بالاتر از همه عشق به سادگی پایدار است برای ابدیت.″
