این روزا حال کسی دیگه خوش نیست،همه دیگه یه تابلو گذاشتن دمه در که فلانی تو کمای احساسی فرو رفته یا فلانی خیلی وقته مرده جاش یکی دیگه اینجاست که دیگه احساسی نداره یا که فلانی سمعکشو رو گذاشته تو آب بجای دندوناش که دیگه نشنوه و فقط حرف بزنه! این روزا آدما به قصد کشتن حرف تو سر بقیه خالی میکنن و بجاش یه ببخشید میگن مثل تیر خلاصیه بعد از شلیک. دیروز یکی رو دیدم یه تابلو دستش بود گرفته بود روش نوشته بود به من ربطی نداره با من بحث نکنید!
همین روزا دیگه کم کم واسه شکار همدیگه یه مشت حرف میگیریم دستمون و به اونی که قبلا حرفاشو شنیدیم و نقطه ضعف داریم شلیک میکنیم.
کم کم دارم یاد قبلنا میوفتم که میگفتی ناراحتی یکی برات چایی درست میکرد مینشستی کنارش با یه کلوچه و از خودت میگفتی و گوش میکرد و تهش میگفت چاییت رو بخور سرد نشه توش دارچین ریختم.این دنیا هم همینه زیاد که توش بمونی سرد میشه از دهن میوفته.
آدما از تنهایی میمیرن وگرنه اگه کسی بهشون گوش بده یه عمر حرف دارن برای گفتن.
راستی تو چی؟توام یه تابلو خریدی؟ میگن قراره گرون شه ها،توام یدونه بخر،من امروز خریدم، روش نوشتم، من حرف زیاد دارم...وقت داری تو؟
