شهر کندر یکی از شهرهای زیبای استان خراسان رضوی و مرکز بخش ششطراز در شهرستان خلیلآباد است. این شهر با پیشینهای تاریخی و فرهنگی، در منطقهای خوشآبوهوا قرار گرفته و به دلیل طبیعت دلنشین، باغهای سرسبز و آثار تاریخی ارزشمند شناخته میشود. کندر زادگاه عمیدالملک کندری، وزیر نامدار دوره سلجوقیان، بوده و از این نظر جایگاه ویژهای در تاریخ ایران دارد.از مهمترین جاذبههای تاریخی این شهر میتوان به قلعه تاریخی کندر، آبانبارهای قدیمی و حوض چهلپایه اشاره کرد که نشاندهنده قدمت و اهمیت این منطقه در گذشته هستند. مردم کندر عمدتاً به کشاورزی و باغداری مشغولاند و محصولاتی مانند انگور، انار و زعفران در اقتصاد محلی آن نقش مهمی دارند.فضای آرام، فرهنگ غنی، مهماننوازی مردم و چشماندازهای طبیعی، کندر را به شهری جذاب برای گردشگران و علاقهمندان به تاریخ و طبیعت تبدیل کرده است.
قامتگاه بومگردی کندر کهن، فرصتی برای تجربه زندگی سنتی و اصیل در شهر تاریخی کندر است. این اقامتگاه با فضایی آرام و معماری الهامگرفته از بافت بومی منطقه، پذیرای گردشگرانی است که به دنبال آشنایی با فرهنگ، آداب و رسوم و سبک زندگی مردم خراسان هستند. اقامت در این مجموعه، علاوه بر فراهم کردن محیطی دلنشین برای استراحت، امکان بازدید از جاذبههای تاریخی، باغهای سرسبز و چشماندازهای طبیعی شهر کندر را نیز فراهم میسازد. مهمانان میتوانند در فضایی صمیمی، طعم غذاهای محلی و مهماننوازی گرم مردم این منطقه را تجربه کنند.
قلعه تاریخی کندر که به صورت یک دژ خشتی و گلی عظیم ساخته شده، قدمتی بسیار کهن دارد و شواهد باستانشناسی نشان میدهد که ریشههای آن به دوران پیش از اسلام میرسد و سکونت در آن تا سدههای هفتم و هشتم هجری ادامه داشته است. بقایای این قلعه در جنوب شهر کندر قرار دارد و بخش اصلی آن کهندژ یا ارگ مرکزی شهر قدیمی کندر بوده است. دیوارهای بلند خشتی، برجهای دیدهبانی و موقعیت دفاعی مناسب آن نشان میدهد که این بنا در گذشته نقش مهمی در حفاظت از ساکنان منطقه داشته است. ارتفاع بقایای قلعه حدود ۱۵ متر و ابعاد آن نزدیک به ۶۸ متر طول و ۴۴ متر عرض گزارش شده است.سفالهای پراکنده کشفشده در محوطه قلعه، قدمت آن را به دوران پیش از اسلام مرتبط میدانند و بیانگر آن هستند که کندر در گذشته یکی از آبادیهای مهم و پررونق منطقه بوده است. در اطراف قلعه نیز آثار برجهای تدافعی و نگهبانی دیده میشود که ارزش تاریخی این مجموعه را دوچندان کرده است. اثر ارزشمند در تاریخ ۲۲ مرداد ۱۳۸۴ با شماره ثبت ۱۳۱۶۶ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
