بیانیهای از دلِ یک قلمِ خاموش
خداداد امیری | شاعر و نویسنده کرمانج
در جهان واژهها، گاهی صدای آدمی نه از فریاد، بلکه از سکوت شنیده میشود.
و من، سالهاست که در سکوتی سنگین، مشغول نوشتنام؛ بیهیاهو، بیادعا، اما با دلی سرشار از ایمان به فرهنگ، هویت، و زبان مادریام: کرمانجی خراسان.
تمام آثارم در گوگل در دسترساند.
فقط یک واژه کافیست:
«خداداد امیری»
یا «شاعر و نویسنده کرمانج»
یا «اشعار کرمانجی»
و دریچهای گشوده میشود به دنیایی از شعر، پژوهش، افسانه، مثل و چیستان.
با این حال، جای یک چیز هنوز خالیست:
حمایت، همدلی، و همراهیِ اهل قلم و فرهنگ کرمانج خراسان.
نمیپرسم چرا.
اما نمیتوانم انکار کنم که سالها سکوت از سوی کسانی که خود را «فرهیخته»، «محقق»، یا «شاعر» مینامند، زخمیست که درمان نمیپذیرد.
نه پیام تشویقی، نه همراهی قلمی، نه حتی یک جملهی «خسته نباشی».
آیا گناه من استقلال است؟
اینکه عضو انجمن یا حلقهای خاص نیستم؟
یا شاید اینکه بیسر و صدا، اما با صداقت، قلم میزنم؟
با اینهمه، دلم از مهربانی خالی نیست.
در دوردستهای شاهیندژ و خلخال، کسانی بودند که بیهیچ سابقهای، بیهیچ وظیفهای، دل به شعر من دادند، خواندند، پیام فرستادند، تشویق کردند.
و این، برای من سرمایهایست از جنس ایمان و انگیزه.
من گمنام نیستم؛
من صدایی هستم که بیبلندگو، راه خود را میرود.
صدایی که شاید دیر شنیده شود،
اما بیتردید روزی در حافظهی فرهنگ این سرزمین، جای خواهد گرفت.
و آن روز، تاریخ خواهد پرسید:
شما چه کردید برای زبان مادریتان؟
🖊 خداداد امیری شاعر و نویسندهی کرمانج
#کانال_خداداد_امیری_شاعر_و_نویسنده_کرمانج
🔸کانال خداداد امیری شاعر و نویسنده کرمانج
🆔 @khodadad_amiri 📖
