در چهل ساعت گذشته ۲/۵ ساعت خوابیدم، و به طرز غریبی شارژ و سرحالم، از نظر خودم همش به لطف ترشح دوپامینه…
ساعت ۳صبح خوابیدم، ۴/۵بیدار شدم برم کوه، وسطای مسیر حس کردم خودم رانندگی نمیکنم، رو حالت اتو پایلوت دارم میرم😄 من کجام؟ اینجا کجاست؟
رفتم دکتر تغذیه، بهم گفت تو مثل محصلی میمونی که تو کارنامش همه نمره هاش بیسته، ریاضیش رو هر بار نمیتونه پاس کنه، تلاشم میکنه ها به پاسی هم میرسه هاا ولی باز می افته…
قول دادم این دوماه حسابی کار کنم، ریاضیمم بیست بشه😀
به دکتر میگفتم، یه زمانی هله هوله میخوردم، فست فود میخوردم، کجدار و مریز ورزش میکردم، علاوه بر اینکه خوش هیکل بودم، هربار اراده میکردم واسه فلان مهمونی دو کیلو کم کنم، کار یه هفته بود…الان سالم خوری میکنم، مرتب ورزش میکنم، از ذهنم میگذره که خوبه دوکیلو کم کنم، درجا نیم کیلو اضافه میکنم…به نظرم بدنم زیادی لوووس شده دیگه، والا…
واسه یه سری تردد های امروزم اسنپ گرفتم، متاسفانه ذهنم کشش شنیدن آه و ناله های راننده ها رو نداشت، جمله اول به دوم هندزفری میذاشتم و خلاص… واقعا بعضی وقتا فکر نمیکنم دیگه شنیدن و درک کردن راننده های اسنپ هم جز مسئولیت هام باشه…
راستی بعد از نزدیک به ۷۰ روز یه سری به اینستا و تلگرام زدم، انگار فقط من نبودم، همه خیلی پر قدرت بودن… دمشون گرم واقعا، بچه ها فعااااال….
چندتا اپیزود جدید آناتومی گری اومده بود، آخر یکی از اپیزودها قسمت هایی از بازی اریک دین رو گذاشت و تهش نوشت رست این پیس! قلبم فشرده شد از دیدنش… نزدیک ۲۲ سال با این سریال بزرگ شدم و حالا دکتر شیطون و کوول و خوش قلبش که تو سریال خیلی وقت پیش مرده بود، واقعا مرده!
