امروز یه چیز باحال فهمیدم؛
ببین تنها پرنده ای جرئت میکنه عقابو نوک بزنه دورِنگوی سیاهه، اون پشت عقاب می شینه و گردنشو گاز می گیره. با این حال عقاب هیچ واکنشی نشون نمی ده و بادورِنگو نمی جنگه اون وقت و انرژی خودشو تلف نمی کنه، فقط بالاشو باز می کنه و شروع می کنه به بالاتر پرواز کردن تو آسمون. هرچی پروازش بالاتر باشه نفسکشیدن برای دورِنگو سخت تره و سرانجام برای کمبود اکسیژن سقوط می کنه! زندگی عقابو سرلوحه زندگیتون قرار بدید! نیازینیست به همه ی قضاوتا و نبرداواکنشی نشون بدید؛ فقط کافیه تمرکزتون بذارید رو خودتون و آیندتون و پیشرفت کنید و ارتفاع بگیرید تا همچین مسائلی براتون ریزو بی اهمیت تر بشن🤍
گفتن این حرفها برام راحته:) ولی عمل کردن بهش سخت!
حتی خودم که دانشجوی روانشناسی هستم هنوز نمیتونم تنظیم روابط انجام بدم واز بقیه نرنجم. شایدم دلیلش اینه که خیلی فشار روم هست و انقدر اذیت میشم یجادیگه کم میارم و به قول ممرضاشایع یهو برمیخوره بهم😅
درتلاشم… تلاش برای اینکه توجه نکنم، درس بخونم، ورزش کنم، به خودم فکر کنم، به همون خودی که همیشه کنارمه.
تو تو این مواقع چیکار میکنی؟
تو چقدر میتونی بی اهمیت باشی؟
بهم بگو❤️
