زندگی مثل آبیست که در خانهی دل جاری میشود؛ هر گوشهاش میتواند سرچشمهی روزی و برکت باشد. وقتی انسان ابزار درست را به دست بگیرد و تلاش کند، مثل ماهیگیری است که با زحمت و صبر، ماهیهای فراوان از دل آب بیرون میکشد. این تلاش گاهی سخت و سنگین است، اما در پایان به آرزوهای بلند میرسد و شیرینی آن را نه تنها خودش، که خانوادهاش نیز میچشند.
اما در میان این جریان زنده و روشن، گذشته هم گاهی سر برمیآورد؛ با یادها و محبتهای نیمهتمامی که بیرون از زندگی امروز میمانند. آنچه در پنهان مانده، نمیتواند با روشنایی خانه و حضور عزیزان یکی شود. درست همینجاست که معنا آشکار میشود: برکت و آرامش در تلاش امروز و در کنار خانواده است، نه در سایههای ناتمام گذشته.