سلام
میگم خیلی حس بدیه که هیچ جای برای تو جا نیست .خونه شوهرت حس کلفت حس سربار بودن داشته باشی خونه مجردی ات حس پس زده شدن نخواسته شدن
تا قبل ازدواج دنبال کسی بودم منو از اونجا نجات بده به ارامش برسم خودم یک زندگی رویایی زیبا تشکیل بدم و انقدر به خودکشی فکر نکنم
الان بعد ازدواج هنوز به خودکشی فکر میکنم در کنارش به طلاق و نبودن در هردو مکان
مامانم همش میگه بچه بیار 6 ساله سر خونه زندگیت هستی دیر میشه دروغ میشه دور اطرافم ازمن میپرسن مجردی یا متاهل بعد سوال بعدی چند ساله سر زندگیتی بچه نداری بیار دیگه دیر میشه پشیمون میشی از این حرف ها از یک از تجربه های فلان چیچانشون میگن که دیگه بچه اشون نمیشه
خوب باید علام کنم بچه نمیارم چون پدر بچه اصلا درکم نمیکنه چون شما توی این زندگی لعنتی نیستین از بیرون میبینید گل بلبل هست داخلش که نیستین شما طعمه شور اشک صورت منو حتی نمیچشید شما داغ دلمو نمیدونید من همش آرامش میخوام چیز زیادیه خدا ...امیدوارم توی اون دنیا عضایی بدنم ازم شکایت نکنن حداقل اونجا به ارامش برسم چرا من حق انتخاب ندارم چرا انقدر منو بچه میبینید بعد از همون بچه ،بچه میخواید خوب بهم فضا بدید تا خود لعنتی ام را ثابت کنم تا کی میخواید جای زبون من باشید چرا نمیزارید 2 روز شاد باشم میدونی چیه من بیشتر از افکار قدیمی و فرسوده پدر سالاری شما ها خسته ام 2021 هستیم هنوز فکر فرسوده و قدیمی دارید خوب یه خورده به روز بشید ابدیت بشید ورژن جدید رو کنید
کار همه چیمون جدید بشه حتی حرف زدن هایمان نصفش به زبان انگلیسی زبانها شبیه بشه و وسایل بروز جدید داشته باشیم افکار خیلی هایمان هنوز در نسل قدیمه و باور داریم اون موقع یک چیز دیگه بود
میشه حداقل به ما نسل جدید ها فضا بدید ما با گذشته زیبایی شما کار نداریم ما همین الان هم اجازه بدید با همین فناوری افکار همه چی زیبا میکنیم شما نسل پذیرفتن ها بودید هرچی میگفتن میگفتین چشم نماز بخون چشم رو حرف آقا خودت حرف نزن چشم ما نسل چرا هستیم چرا نماز بخونیم چرا روی حرفت ،حرف نزنم وقتی اشتباهه یا باورم این نیست کاش فضا بدی کاش اجازه بدی خودم را نشون بدم تا کی میخوای همه چی تحمیلم کنی اینجوری بشین اینجوری حرف بزن اینجوری راه برو اینجوری بپوش اینجوری بخور من کجام علایق من کجاست شخصیت من کجاست چرا درکم نمیکنی چرا همدلی نمیکنی من لعنتی از مقایسه شدم متنفرم حالا تو هی منو با مادر خواهرت مقایسه کن
اره من یاد گرفتم پیله کنم رو کاری که میخوام انجام ندی خودم دست به کار بشم
میدونی چیه فقط دلم از تو پر بود امدم اینجا نوشتم ولی حالا دیگه نمیخوام زهرای سابق باشم سکوت کنم هرچی تو بگی بگم چشم و شب ها گریه کنم روز ها لبخند الکی بزنم تو برات مهمه خونه تمیز باشه شام ناهار اماده باشه و برای چیز های که الویت خودته نمیزاری برم سرکار تو برات مهمه هر یک روز درمیان به مادر خواهرت زنگ بزنم زنگ نزنم با من دعوا میوفتی در صورتی که خودت این کار نمیکنی به خانواده من زنگ نمیزنی ادعایت میشود فرق نمیزاری میدونی من با تو مشکل دارم ولی این کارهایت باعث شده از خانواده ات هم بیزار بشم...
تو خودخواهی
حالا برای من تو یک غریبه ای تا زمانی که خودکشی کنم یا پولم با کلی جون کندن قایمکی جمع کنم طلاق غایب بگیرم با سامانه ثنا حضور پیدا کنم و کلا از ایران برم
فعلا فکرم اینجوری قد میدهد و الان توی این حال این را بهترین تصمیم میدانم شاید بعدا نظرم عوض شد من هم مثل تو افکار قدیمی پیدا کردم و سوختم ساختم
ولی از یک چیز مطمئن هستم تا وقتی تکلیفم با تو مشخص نشد بچه وارد این زندگی کذایی نمیکنم
حالا مامان من بیاد بگه مامان تو بگه خودت بگی یا هر شخص دیگه ای بیاد بگه پشیمون میشی دیر میشه دروغ میشه باز من انتخابم همینه اگر یک جا حق انتخاب داشته باشم اونم اینجاست و اجازه نمیدم تا وقتی به درک متقابل نرسیدیم و تکلیف من با تو مشخص نشد بچه بیاد حالا 6 سال هم زیر یک سقف باشیم مهم نیست چون تو هنوز مرا نشناختی
هه جالبه حتی نمیدونی که اینجا دل نوشته مینویسم
(ببخشید که شما هم مجبور به خوندن این متن شدید فقط نیاز داشتم خودمو خالی کنم و هیچ جای بجز اینجا نبود)
من خوبم
حتی اگر بغض دارم بازم خوبم
حتی اگر اشک میریزم بازم خوبم
حتی اگر خستم بازم خوبم
حتی اگر به خودکشی فکر میکنم بازم خوبم
من خوبم
فقط یه خورده به آرامش آغوش امن نیاز دارم همین
من خوبم🙃
