زلف یار

«چون چنگ زنم تاری، در زلف دلارامی/

تا نغمه سراید باز، آن مرغ سحر خوانی/

در زلف سیه تارش، آشفته برقص آیم/

آواز دهم هر دم، زین دایره چون نایی/

ای ماه رخ امشب را، شمع شب تارم باش/

تا می خورم از رویت در ساغر مینایی»

میم.ناصری