فایده ش چی بود هیچی ...یه روان رو انداختیم توی گرداب مرداب ...هرچی بیشتر میگذره بیشتر حس میکنم که ارزش نداشت ،بیشتر حس میکنم که زندگی نکردم ...من معجزه رو توی این روزهایی که میگذره میبینم..تنها چیزی که میخام اینه که فقط بگذره...من از متوقف شدن زمان میترسم من از اینکه دوباره اسیر نگاهت باشم اون نگاه گیرا میترسم ...خیلی سعی میکنم خودمو دوباره سرپا نگه دارم ...حالا که روزها گذشته دیگه چیزی اهمیتی نداره حتی اون نگات ...انگار اون درخشش زیباشو از دست داده یا شاید برام ندیدشون عادی شده ...اما امان از دلتنگی که شبیه میگرن یه دفعه ای درگیرت میکنه ...تنها چیزی که توی دلتنگیه عذابه...با فاصله گرفتنت منو درگیر عذاب کردی ...چیزی که حقم نبود و بهم دادی ...
