آمریکایی‌ها این بار هم فرشته وار به ایران کمک کردند

تاسیس ساواک

از نظر محمدرضا عملکرد نیروهای ملی تا حدی خوب بود اما او می‌دانست نمی‌تواند مدت زیادی با این روش ادامه دهد. هر چند سرلشگر زاهدی توانسته بود با نوازش و مهربانی، دانشجویان را در ۱۶ آذر کنترل کند، اما نمی‌شد همیشه با شلیک‌های هوایی معترض هارا کشت! او هر چه فکر کرد نتوانست بهترین راه را برای کنترل مردم پیدا کند. یعنی باید به خواسته‌های مردم احترام بگذارد یا ...؟! آمریکایی‌ها به او پیشنهاد تأسیس سازمان اطالعاتی جدیدی را دادند.
محمدرضا پیشنهاد آنها را پذیرفت، او نمیدانست چرا آمریکایی‌ها برخالف شعارهای انسان
دوستانه خود چنین پیشنهادی به او دادهاند. می‌توانستند از او بخواهند عادل باشد! دموکراسی را رعایت کند! یا ...!
آمریکایی‌ها می‌دانستند سیستم امنیتی ایران فقط محدود به داخل کشور است. بنابراین تصمیم گرفتند سازمان جدیدی را تشکیل دهند که بخش برون مرزی و درون مرزی را یکجا در خود داشته باشد. به زبان ساده بخش برون مرزی این سازمان جدید یعنی بخش ضد جاسوسی شاخه‌ای غیر رسمی از سازمان سیا آمریکا محسوب می‌شد. وظیفه این سازمان مبارزه با شوروی کمونیست بود.
البته آمریکایی‌ها فقط برای مبارزه با شوروی اصرار به تشکیل سازمان اطالعاتی نداشتند. سرکوب و منزوی کردن گروه‌های مختلف سیاسی، اجتماعی و مذهبی کشور فقط خواسته‌ی محمدرضا نبود. آمریکایی ها در این مسئله کاملاً با او هم‌نظر بودند. آن‌ها برای حفظ، تداوم و تحکیم موقعیتشان در ایران خواستار از میان برداشتن مخالفت‌ها بودند. به خصوص که بعد از کنسرسیوم، صاحب منافع نفتی چشمگیری شدند. هرگز حاضر نبودند به این دلیل که مردم ایران دموکراسی می‌خواهند، منافعشان به خطر بیفتد! آمریکا فقط می‌توانست به بهانه برقراری دموکراسی در ایران کودتا کند! محمدرضا در سال ۱۳۳۲ به تیمور بختیار دستور فراهم کردن تشکیل این سازمان را داد. بختیار نمیدانست چطور باید امر ملوکانه را انجام دهد، پس دست به دامن آمریکایی ها و سازمان سیا شد. آمریکایی‌ها طبق برنامه قبلی خودشان تعدادی از مأموران مورد اعتماد بختیار را برای
آموزش جاسوسی پذیرفتند.
بعد از آنکه نیروهای ایرانی توانستند دورههای جاسوسی و آدمکشی را به خوبی در آمریکا بگذرانند، تیمور بختیار سازمان اطالعات و امنیت کشور را در سال ۱۳۳۵ تأسیس کرد. وظیفه اینسازمان نوبنیاد روی کاغذ برقراری امنیت در کشور بود، اما از آنجایی که مأموران این سازمان
حوصله نداشتند هر بار در بازجویی به متهم زیر شکنجه بگویند اینجا »سازمان اطالعات و امنیت کشور« است، خانه خاله نیست! اسم سازمان را کوتاه کرده و مخفف آن را به کار میبردند.

منبع: چاپید شاه کتابی به نویسندگی: سپیده انوشه انتشارات: کتاب جمکران