او مرا برد به لحظه های ناب عاشقی.....

تو را

نه در ازدحامِ واژه‌ها

بلکه در سکوتِ میانِ دو نفس پیدا کردم

جایی

که باد آرام از شاخه‌های عصر می‌گذشت

و دل

بی‌آنکه بداند چرا

نام تو را تمرین می‌کرد.

تو آمدی

مثل نوری که از لای پرده‌ی باران

بی‌صدا

روی شانه‌های جهان می‌نشیند.

و من

ناگهان فهمیدم

عشق

چیز عجیبی نیست؛

فقط

راهی‌ست که از نگاه تو

به قلبِ من باز می‌شود