تابستان برفی

فکر میچکد از سرم

مثل قطره ی عرق

روی چین پیشانی

مگر در هوای سرد

عرق میکند کسی

زیر برف تنهایی

خوابیده ام کنار تو

در سیاره ی غصب

نور نیست که میبینی

آتش است و خشم

در هوای بارانی

دور میشوم عجیب

میروم به سوی خویش

با تمام روح خود

در نی نوای بحرانی