همه به ظاهر آرام
و درون ها همه پوچ
همه سرها به گریبانِ خطا
و ریا ، در غوغا
چه آهسته و تنها و نمور
دست بردار و بیا
ای که از آینه ها
خسته شدی
باز کن پنجره را
این تنها چاره ی ماست
