اوضاع قاراشمیش

می‌خوام احوال این چند وقت خودم رو مرور کنم

از وقتی که شروع شد ، ۱۸ دی

تا الان ۱ بهمن

دچار یه خلاء روحی عجیبی شدم ، قبلا هم سابقه‌‌شو داشتم

ولی همچنان نمی‌دونم چطوری از پسش بربیام ، به طور خیلی تخمی گیجم ، دل به کاری نمی‌ره

گوشیم عملا به دردی نمی‌خوره

جز اینکه از پهنا بکنمش تو آستینم

دوست دارم جیغ بزنم ، خصوصا الان که می‌خواستم با ایمیل تو ویرگول حساب بسازم و یادم اومد که نمی‌شه

دوست داشتم اینقدر جیغ بزنم و فحاشی کنم.

نمی‌دونم ، نه درس می‌خونم با وجود زمان و مکان فراهم

نه فیلم می‌بینم ، همه‌ی فیلم‌ها الان بنظرم مزخرف آن

نه انیمه ، نه عکاسی ، نه نوشتن ، نه بلند شدن ، نه خوابیدن

یه طور خاصی دچار خلاء شدم

نمی‌دونم ، هیچی نمی‌دونم

این شرایط داره دیوونم می‌کنه فکر کنم

عملا به هیچ یک از موزیک‌هام دسترسی ندارم

سایت‌ها بالا نمی‌اد ، هیچی بالا نمی‌اد

بزدل‌های احمق

به سرم می‌زنه یه کارایی کنم

گور پدرتون

نمی‌دونم ، این وضعیت اینترنت برای منی که زمان زیادی رو تو فضای مجازی بودم ، تبدیل شده به یه بحران

و مسئول های بزدل

نمی‌فهمم واقعا ، هیچی نمی‌فهمم و نمی‌خوامم بفهمم