اگر شما هم هرروز برای برگشتن به روتین خود با خودتان درگیری دارید
اگر نمیدانید اصلا باید از کجا شروع کنید
اگر زندگی کردن یادتان رفته
اگر هنوز انجام دادن سادهترین کارها برایتان یک چالش بزرگه
اگر نمیتوانید بیش از 5 دقیقه تمرکز کنید
اگر نمیدانید قبل از جنگ کجای زندگی بودهاید و چه شکری میخوردید
این مقاله مخصوص شماست.
تقریبا سه هفته از روز مثلا آتشبس گذشته و من هنوز نمیدونم از کجا و چگونه باید شروع کنم، اصلا به کل روتین زندگی رو فراموش کردم و هنوز مغزم آماده پذیرفتن مسائل ابتدایی نیست..
خودم رو سرزنش میکنم؟ خیر
چون من روزهایی رو زندگی کردم که خودم متعجبم چطوری؟!
و حالا که دارم برای بازگشت به روتین روزانه و اصلاح سبک زندگیم تلاش میکنم گفتم این مسیری که آغازش کردم رو باهم طی کنیم.
🟥 استرس و اضطرابهای لحظهای
وای الان میزنن، فلان جا رو میزنن، فلانی رو میزنن، یه ساعت دیگه چی میشه؟ و از این قبیل خورههای ذهنی.
🟥فرسودگی ذهنی، خستگی ذهنی، فرار کردن مغز از تصمیمگیری
🟥 آشفتگی ذهنی
🟥 افزایش افکار مزاحم و حواس پرتی
اگر دوباره شروع بشه، اگر شرایط بدتر بشه، تکلیف کار و بارمون چی میشه؟ اوضاع اقتصادی چی میشه؟ و الی آخر
دوست عزیز، از مغزی که دوهفته فقط برای بقا تلاش کرده انتظارات زیادی نداشته باش :)
فعالیت فیزیکی مثل پیادهروی، شنا، دو، بدنسازی، یوگا
تنظیم ساعت خواب
مدیتیشن و مراقبه، اگر دوست داشتید عبادت، نماز و دعا
محدود کردن اخبار (روزی یک ربع تا نیم ساعت کافیه)
قانون 10 دقیقه (من ورزش میکنم فقط 10 دقیقه، کتاب میخونم فقط 10 دقیقه در ادامه شگفتزده خواهید شد)
نوشتن چک لیست کارهای مهم (فقط بنویس مهم نیست همون روز انجام بدی یا نه!)
ساختن روتینهای کوچک (مثلا روتین سبک برای صبح یا روتین چند دقیقهای قبل از خواب)
رژیم سوشال مدیا (استفاده محدود از شبکههای اجتماعی و بازگشت به دنیای واقعی)
استفاده از تکنیکهای تمرکز مثل POMODORO
نوشتن روزانه، احساسات و تجربههای خودتون رو تحویل کاغذها بدید و سبک بال پرواز کنید
تمرین تنفس (4ثانیه دم، 4ثانیه مکث، 4ثانیه بازدم، 4ثانیه مکث)
مرتب کردن محیط زندگی (محیط منظم = مغز منظم)
رفتن به طبیعت هرچند کوتاه
یادآوری اهداف و رویاها
اگر اهل برنامهریزی و هدفگذاری بودید به دفترتون نگاهی بیندازید تا به خودتون یادآوری کنید زندگیتون قبل از جنگ چطور بوده.
خودت رو سرزنش نکن، هیچکدوم از ما شرایط عادی رو نداشتیم که بخواهیم عادی رفتار کنیم. سرزنش کردن خودمون هیچ کمکی به برگشت سبک زندگی قبلیمون نمیکنه فقط سگ سیاه افسردگی رو تغذیه میکنه.
برای شروع فقط و فقط روزی سه تا کار مفید، اونهم کوتاه و مختصر انجام بده، کم کم کارهات رو طولانی و سختتر کن.
شکرگزاری کن، یادت میندازه هنوز هم چیزهای چیزی وجود دارند که تو رو به این دنیا وصل میکنن.
حالا تو بهم بگو، آیا به روتینت برگشتی؟ یکی از راهکارهات رو بنویس تا ماهم استفاده کنیم :)
