من تو این یک هفته قطعی اینترنت با ویرگول آشنا شدم و نوشته دوستان رو خوندم قبلا یک کانال تلگرام داشتم گه گاهی مینوشتم اما به مرحمت دوستان فعلا درش تخته شده
حس و حال این روزا واقعا عجیبه،به عنوان یک مهندس و مدیر پروژه، با انواع قشر از کارگر تا استاد کار و مهندسان همکار،کارفرماها در ارتباطم ، البته ارتباط که نمیشه گفت وقتی واسه ارسال چهارتا فایل 3DMAX باید یه فلش رو از اینور شهر بفرستی اونور شهر.
همه در حالت بهت و استیصال قرار دارند ، وضعیت مالی جالب نیست اکثر چکها برگشت میخوره و معوق میشه به پرداخت در شرایط بهتر.
مردمی رو دیدم امروز تو بازار که جلو مغازه ها صف کشیدن کارت به دست واسه نقد کردن یارانه و خرید مایحتاج از یکیشون پرسیدم این موندن تو صف ارزشش رو داره؟
سری تکون داد گفت یه مو از خرس کندن غنیمته
وضعیت روحی هم که نگم همه بهتر میدونیم؛تقریبا بذر امید رو موش خورده و برده.
دوست نداشتم اولین پستم مطلب اینجوری باشه اما خب.....
