به پیشواز یک آوازه ی پر هیجان

بالاخره باور بکنید یا نه حدود یک سال دیگه قراره که شاهد بزرگترین رویداد ورزشی دنیا باشیم یعنی جام جهانی فوتبال تو این سری از دومین مجله قراره یه توصیف و تاریخچه مختصر و مفید از این تورنومت داشته باشیم

شروع اولین دوره : در سال ۱۹۳۰ این بازی ها توسط فیفا که تقریبا یه نهاد تازه تاسیس در فرانسه بود با هدف گسترش و جهانی تر کردن فوتبال و وحدت بین ملت ها این تورنومنت تاسیس شد و با ۱۳ کشور شروع به کار کرد ۴ کشور از اروپا یعنی:

فرانسه بلژیک رومانی و یوگوسلاوی

و ۹ تیم دیگر از قاره آمریکا

پس از برگذاری دو دوره از این رقابت در سالهای ۱۹۳۴ و ۱۹۳۸ و قهرمانی ایتالیا در هر دو دوره به دلیل وقوع جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۲ و ۱۹۴۶ این تورنومنت برگذار نشد

درسال ۱۹۵۰ چهارمین دوره پس از ۸ سال برگذار شد که منجر به افزایش سهمیه تیم های اروپایی و ورود تیم های بریتانیایی شد و اروگوئه که حدود ۲۰ سال از مسابقات دور بود به دلیل تحریم و جنگ جهانی بازگشت شکوهمنداه ای را رقم زد و برای دومین بار قهرمان مسابقات شد

این مسابقات به روال عادی خود در هر ۴ سال ادامه میداد تا اینکه پدیده ای افسانه ای به نام پله ظهور کرد و موجب شد تا آوازه این رقابت ها رنگ و بوی خاصی به خود بگیرند

پس از مرور دوره های فوق رسیدیم به یکی از نمادین ترین دوره های این مسابقات در سال ۱۹۷۰ که سرآمد اتفاقاتی جالب در تاریخ ورزش و مسابقات شد جایی که در آن برزیل با سومین عنوان قهرمانی جام ژول ریمه برای همیشه به خانه برد

در همین دوره بود که یکی دیگر از نمادین ترین مسابقات تاریخ فوتبال رقم خورد نبردی میان آلمان و ایتالیا در ورزشگاه آزتک مکزیک که به بازی قرن مشهور شد

دوره های دیگر این مسابقات سرآمد پدیدار شدن اسطوره های بزرگ دیگری شد مانند یوهان کرایف (کرایوف) افسانه ای و قدیس بزرگ دیگو آرماندو مارادونا

همچنین به عبارتی میتوان از دهه ی ۷۰ میلادی به عنوان عصر طلایی تاریخ فوتبال یاد کرد که ما شاهد پدیده هایی چون فرانتس بکن باوئر و بمب افکن آلمانی یعنی گرد مولر بودیم

حال به دهه ی هشتاد رسیدیم و شروع یک عصر رویایی عصری که در آن پس از قهرمانی ایتالیا در سال ۱۹۸۲ در دوره ی بعد یعنی در سال ۱۹۸۶ به اوج درخشش خود رسید جایی که در آن قدیس افسانه ای تاریخ فوتبال یعنی دیگو آرماندو مارادونا برای سالیانی قلب فوتبال دوستان به تسخیر خود در آورد

دهه ی نود میلادی سرآمد اتفاقات بزرگی دیگر شد همچون منفور شدن مارادونا پس از حواشی جنجالی وی در تیم ناپولی که در مرحله نیمه نهایی در سال ۱۹۹۰ در ورزشگاه سان پائولو ناپل که به شدت تنش ها افزود

حال میرسیم به دوره های نمادین دیگر یعنی ۱۹۹۴ و ۱۹۹۸ جایی که در آن برزیل سه بار پیاپی به فینال مسابقات رسید یعنی (۱۹۹۴) (۱۹۹۸) و (۲۰۰۲) و جهان فوتبال رو به زانو درآورد

که تا امروزه این تیم همچنان بیشترین قهرمانی در تاریخ و همچنین تنها تیمی باشد که توانسته در تمامی دوره ها حضور داشته باشد

جام جهانی ۱۹۹۸ برای ما مردم ایران قطعا نمادین ترین دوره ی این مسابقات میباشد جایی که در آن در فینال پلی آف مرحله ی مقدماتی در برابر استرالیا حماسه ی ملبورن رقم خورد

قطعا لحظه های دیگری هم بود که بازهم در دل تاریخ ورزش ایران ثبت شد و قلب های یک ملت رو برای بار دوم فتح کرد که به آن اشاره کردیم یعنی شکست دادن آمریکا در مرحله ی گروهی مسابقات

جام جهانی ۲۰۰۲ یکی از جنجالتی ترین و از دید برخی از فوتبال دوستان ضعیف ترین تورنومت برگذار شده ی این مسابقات نام گرفت جایی که در آن کره جنوبی و ترکیه توانستند به عنوان پدیده به نیمه نهایی صعود کنند و برزیل به راحتی هرچه تمام برای پنجمین بار تاج گذاری کند

قطعا جام جهانی ۲۰۰۶ هم در لیست یکی دیگر از نمادین ترین تورنومنت ها جای دارد جایی که در آن شاهد اتفاقات تاریخی باورنکردنی بودیم از حذف عجیب ایران در مرحله گروهی تا گل استثنایی دل پیرو در نیمه نهایی و یک اسمی که خود در کنار اسامی دیگر اسطوره ها جاودانه کرد

یعنی زین الدین زیدان

حال وارد دوره ی مدرن شدیم دوره ای که عملا شاهد عصری نو و تازه هستیم عصری که بازهم رویداد های تاریخی فراوانی رو رقم زد اما سیاست به همراه قدرت و ثروت کم کم خود رو قالب کرد و موجب فرسایشی شدن این مسابقات و رویداد های دیگر شد اما چه کنیم که هنوز فوتبال رو با لحظه هایش عمیقا دوست داریم

جام جهانی ۲۰۱۴ هم باز در لیست نمادین ترین های این رویداد جای دارد از فاجعه ی بلو هوریزونته تا شکست مسی دربرابر آلمان جایی که پس از آن طرفداران وی و برخی فوتبال دوستان آرزوی قهرمانی وی را داشتند اما هنوز زمانش فرا نرسیده بود

جام جهانی ۲۰۱۸ هم برای مردم ایران در اون مقطع در بسیاری از لحاظ نمادین بود همچون ۱۹۹۸

از مهار پنالتی رونالدو توسط بیرانوند تا پیروزی در دور اول گروهی مقابل مراکش

و حال به سراغ جنجالی ترین میزبانی و دوره ی این مسابقات میریم جایی که قطر در سال ۲۰۱۰ همانطور که گفته شد میزبانی را بر عهده گرفت اما کمتر کسی فکر میکرد که این کشور حاشیه ی خلیج فارس بتواند در طی ۱۲ سال با برنامه ریزی درست یکی از بهترین میزبانی هارا داشته باشد البته این میزبانی همانطور که گفته شد

کم بویی از حاشیه نبرد

از تلف شدن کارگران برای ساخت ورزشگاه تا تحریم توسط بازیکنانی چون اریک کانتونا و نحوه میزبانی اما هرچه که بود با مرور آن در میابیم که قطر یکی از بهترین میزبانی های تاریخ این رویداد رو داشت اما بازهم حواشی خود رو در دل مسابقات داشت که به یکی از آنها میپردازیم

سه سال از نبرد لوسیل گذشت و ما منتظر یکسال دیگر در قاره ی آمریکا هستیم به میزبانی ایالات متحده ،کانادا و مکزیک تا فوتبال به معبد خود یعنی آزتک بازگردد تا امیدواریم در مت لایف آمریکا شاهد یک حماسه ی جنون آمیز دیگر همچون لوسیل باشیم

و به استقبال یک آوازه ی پر هیجان در دل سرزمین های شمالی و جنوبی آمریکا. برویم

اما همچنان حاشیه ها گریبان گیرند از میزبانی به دلیل وضعیت متشنج جغرافی و سیاسی سه کشور

تا ۴۸ تیمه شدن مسابقات که برخی از رسانه ها به طنز و کنایه از اینفانتینو میگویند تمام ۱۹۷ کشور دنیا را در مسابقات قرار بده تا فساد نهادی همچون فیفا و یوفا کمتر به بیرون درز نکنه

البته که این آقایان چفرین و اینفانتینو همچنان در پی کسب سود های کلان خود از طریق بازی های کم کیفیت و تبلیغات اسپانسرینگ هستن و با فرسایشی شدن بازی ها و ابداع تورنومنت های مصنوعی و تغییر در کم و زیاد کردن تیمها و قوانین سعی در جلوگیری از نشر فساد دارند اما این علاقه هیچوقت عشق مارا به فوتبال کم و کمرنگ نمی کند زیرا هرچقدر ماهیت فوتبال رو دگرگون کنید اما نمیتونید وجودیت آنرا تغییر بدهید و زیر سوال ببرید

چون این توپ و این ورزش نشانگر زندگیست و ما این زندگی و این عشق رو تا ابد دوست خواهیم داشت

۱۴۰۴/۴/۸