
تا به حال به خاک دقت کرده اید ؟ انقدر بی اهمیت است که حتی یک بار به دقت نگاهش نکردیم .
به کوه چطور ؟ دست کم یک بار با شگفتی و بهت محوش شدیم .
کوه قدرتمند است ، خاک رقت انگیز
کوه کمیاب و محدود است ، خاک فراوان
کوه یاغی و سرکش است ، خاک مزاحم
کوه زوال ناپذیر است ، خاک فانی
کوه جایگاه فاتحان است ، خاک لانه هزار جانور
کوه هر کسی را لایق هم صحبتی نمی داند و در صورت پافشاری تو فرمایشاتت را همچون چرندیات به صورتت می زند، خاک اما همیشه ساکت
کوه پی ببرد مستاصلی محکوم به سقوطتت میکند ، خاک اما رد پایت را در صحرای خود گم می کند تا راحت بگریزی
کوه هرچه تنها شوی بیشتر بلندت می کند ، خاک اما هر چه جمع تر باشی کمتر گمراهت می کند
اگر کوه نباشد ؛
دیگر قله ای برای صعود ، قلعه ای برای سکنی گزیدن سلاطین و اختفای دهشتناک ترین اژدهایان نخواهد بود .
اما اگر خاک نباشد ؛
اتفاقی رقم نخورد جز نبود بستری برای گیاهان ، کمبود خوراک برای جانوران ، تلف شدن تمام جانداران و در آخر فنای طبیعت وجهان .
اعجاب ماجرا این جاست که خاک از روز ازل تا کنون خشنود از شان خویش ، به خاک بودنش ادامه می دهد !
نمیدانم شاید چون ؛
کوه اگر کوه شده ، روی خاک شده
کوه اگر کوه مانده ، به لطف خاک مانده
کوه اگر کوه بماند ، باید برای خاک بماند
مقصود ما از کوه و خاک هم ... بماند .