نیاز شدیدددد دارم به نوشتن.لازم دارم موقعیتی که توشم برام شفاف شه.
امروز رفتم پیش سوپروایزر.گفت هفته بعد از شنبه کلاست شروع میشه. و همچنان تنها نکته ای که بهش اشاره میکرد این بود که بلند حرف بزن،تن صدات رو ارتقا بده. چند تا تمرین بهم داده،احساس میکنم بی فایده اند. چون صدای بلندِ یه آدمی که ذاتا صدای آرومی داره از اعتماد به نفس و قدرتش میاد. من تا زمانی که استرس داشته باشم،نسبت به ظاهر و دانشم و مهارتم اعتماد به نفس نداشته باشم، چطوری میتونم با صدای بلند حرف بزنم؟
قبلا فکر میکردم کفش پاشنه بلند بهم اعتماد به نفس میده. تا چند وقت پیش واقعا همین طور بود،جایی که نیاز بود اعتماد به نفس داشته باشم سریع کفش تق تقی هام رو میپوشیدم و میرفتم. الان برعکس شده،فقط زمانی که حس میکنم کاملا آماده دویدن و فرار کردنم اعتماد به نفس دارم.باید یه جوراب ساق بلند خیلی محکم و یه کفش اسپرت خیلی راحت بپوشم سر کلاس.
دوم اینکه باید کمربند بزنم،اصن نمیدونم این چه حکایتیه کمربند که میزنم قدرتم دو چندان میشه.
موهام باید بالا بسته شده باشه،آرایشم یچیزی باشه که حس خوبی به خودم داشته باشم.
مهم تر از همه،باید طرح درسم آماده باشه. دقیق بدونم باید چیکار کنم. قبلش باید تمرین کنم. اصن بیا همین امروز آماده اش کنیم. از شانس قشنگم،اولین زبان اموزام پسرن. کنترل پسرا به آسونی کنترل دخترا نیست. بهم گفتن با سیاست باهاشون رفتار کن. باید هم دوست داشته باشه هم ازت حساب ببره.
از بس به خودم گفتم باید پر انرژی باشم انرژیم پریده.
اگه تجربه ای راهنمایی چیزی دارید خوشحال میشم به منم بگید.
