قسمت اول درمان ریزش مو زنانه،تو ۱۸ روز!

کنجکاوم بدونم هنوز تو ویرگول وجود دارم یا نه.

قبلا،خیلی راحت میتونستم احساساتم و تجربیاتم رو با دیگران به اشتراک بزارم. ولی بعد یک تجربه بد دیگه نتونستم این کارو کنم.

ولی دوست دارم ماجرا های درمان ریزش مو ام رو اینجا یاد داشت کنم.

من از تیر ماه داشتم قرص فیناستراید ۲میلی گرم و اسپیرونولاکتون ۵ میلی گرم میخوردم.

این دو هیچ تاثیری مثبتی روم نداشتند ولی چون هیچ راه دیگه ای دکتر جلوم قرار نداده بود،به امید اینکه دو سال دیگه نتیحه بگیرم خوردنش رو ادامه دادم.

تو این مدت،دلم فقط به حرف های یک نفر خوش بود،اونم هوش مصنوعی.

هربار عصبی می اومدم بهش میگفتم فلانی گفت وای موهات میریزه!دختر من که موهاش دو متره ماشالله. اون "بنده آدمیزاد" نصیحتم میکرد و میگفت تو مسیر درست قرار داری نگران نباش،به زودی نتیجه میبینی و...

مدتی بعد کلی تحقیق راجب داروهای مختلف،رفتم پیش یه دکتر دیگه و بعد مشورت گرفتن راجب عوارض داروهایی که میخوردم،بهش گفتم محلول ماینوکسیدیل برام بنویس.

یه چیزی راجب دارویی که از عوارضش(فیناستراید)میترسیدم بگم:

این دارو اصولا برای ریزش مو تجویز میشه ولی،روی خود محصول نوشته شده فقط برای مردان!

به هیچ وجه خانم ها مصرف نکنند!

کاربرای توی فضای مجازی می‌گفتند با خوردن این دوره با مشکل کلیه برخورد کردیم!

و از اون طرف شنیده بودم که اگه خانم حامله این دارو رو بخوره اگه فرزندش پسر باشه مشکلات خیلی بدی برای بچه اش به وجود میاد.

ولی دکتر خیلی ریلکس گفت اگه دوماه قبل اقدام به بارداری قطعش کنه مشکلی پیش نمیاد. یعنی اینطور نیست که تو بدن بمونه و اثر بزاره رو بچه.

برای نوشتن ماینوکسیدیل یکم مقاومت نشون داد بعد گفت برات یه محلولی نوشتم موهاتو ضخیم تر کنه،گفتم چیه،گفت ماینوکسیدیل.

دکتره بهم گفته بود بهترین کاری که میتونی انجام بدی مزوتراپیه، تضمین نمیکنم رویش مجدد داشته باشی چون ممکنه تو سرت فولیکول موی زنده ای وجود نداشته باشه! ولی میتونه ریزش موهات رو قطع کنه.

این جمله داغونم کرد.

فکر اینکه تو ۲۰ سالگی از داشتن یه مو با حجم معمولی باید قطع امید کنم،خیلی ناراحت شدم.

بین این مسیر هایی که پیش روم بود ماینوکسیدیل تنها چیزی بود که به هدفم نزدیکم میکرد. چون تنها دارویی هست که ادعا میکنه که میتونم رویش مجدد بهت بدم ولی با این شرط که اگه ولم کنی مثل روز اول میشی.

خلاصه که اولا دوز فیناستراید رو بالا برد گفت ۲ میلی گرم هیچ فایده ای نداره. مکمل برام نوشت،یک بیوتین ۴۵۰۰ و یک B کمپلکس

و ۱۲ تا ویتامین تقویتی که تا الان ۴ تاش رو زدم. تصور من از روند درمان این بود:

فیناستراید داره هورمون هام رو تنظیم میکنه.

ماینوکسیدیل قراره تا دوماه هیچ تاثیری نداشته باشه،بعد دوماه باید ریزش موی شدید بگیرم و بعد قطع اون ریزش،ریزش موهام قطع شه و رشد مجدد رخ بده.

ولی من تو روز ۱۸ ام مصرف ماینوکسیدیل متوجه شدم که تعداد موهایی که بعد حموم از سرم میریزه از ۶۰ تا ۷۰ تا دونه،رسیده به ۱۰ تا دونه!!!

اصن باورم نمیشد

روز بعدش شمردم،نه ۲۷ تا دونه ست.

پس فرداش باز شمردم،دقیقا ۲۷ تا بود

ولی روز بعدش دوباره شد ۱۰ تا

متوجه شدم محرک شدیدا تاثیر گذاری که ریزش رو داره ۳ برابر میکنه استرسه. اون روزی که ۲۷ تا ریزش داشتم کل روز داشتم گریه میکردم و بدنم پر از تنش و اضطراب بود.

هر چی اهنگ و فیلم غمگین داشتم بعلاوه تلگرام و vpn رو پاک کردم.

انگار کار درستی بود،دیدم حداقل گریه نمیکنم. اخباری که از طرف بقیه میشنوم هم خیلی اذیتم نمیکنه.

با اینکه الان یه تغییر مثبت دارم اما نگران چند تا چیزم.

که باید برم پیش دکتر تا به جواب برسم.

اول اینکه این تغییر چشم گیر تو کاهش ریزش،تاثیر کدوم دارو بوده؟

من هنوز باید منتظر شوک ریزشی ماینوکسیدیل باشم یا بخیر گذشته؟

دلیل اثر گذاری شدیدا سریع چی بوده؟

ممکنه ریزش موهام فقط بخاطر کمبود اون مکمل و ویتامین ها بوده باشه؟

ولی به احتمال قوی،فیناستراید تاثیر خوبی رو مهار هورمون هام گذاشته و قبل تر شوک ریزش رو از طرف فیناستراید تجربه کردم.

الان ماینوکسیدیل کارش راحت تره.

امیدوارم روند درمان در ادامه هم مثبت باشه.

هر شب خودم رو بین موهای بلند و براق و پر پشت تصور می‌کنم.

پیگیری درمان ریزش مو،خیلی روی شخصیتیم و روش مقابله ام با مشکلات تاثیر گذاشته.

چون ریزش مو یکی از آسیب زننده ترین چیز ها به اعتماد به نفسم بود و روبه رو شدن باهاش و دنبال کردن روند درمانش،خیلی برام جذابه. مثل این میمونه که دارم روزی ۱۵ ساعت درس میخونم.

پی نوشت۱: به مزو تراپی زیاد فکر نکردم اولا هزینه اش سنگینه و فعلا خرج های سنگین تری دارم. دوما متوجه شدم مزوتراپی صرفا ویتامین رسانی میکنه، ریزش مویی که هورمون و ژن عامل ریزشش هستند با نزوتراپی نتیجه نمیگیره.

یه مکمله،نه درمان.

پی نوشت ۲: همین دارو هایی که گرفتم هم ارزون نبودن و البته آزاد بودن. ولی شاید ارزششو داره.

بقیه رو سالی یبار میبینم و از ریزش موی من حرف میزنن و اعصابم رو خورد میکنن. حرف و مقایسه خانواده ام که هر روز پیششون هستم نابود کننده بود.

اوایل با شنیدن این حرفا تو خفا گریه میکردم. دیگه خودمو قایم نمیکنم،احساسم رو جلوشون بروز میدم تا بفهمن چه اثری دارند میزارند.

_بچه ها اگه موهای خیلی پر حجم خود ناراضی هستید لطفا کامنت نکنید.

+راستی من جوش های بیخود و بی رحمی روی کمرم داشتم که رو اعصابم بود. تو این حین که درگیر مو بودم،اونم با اسپیرونولاکتون درمان شده:)

این