جرم من پسر بودنه !

چند روزیه از شوک قم خارج شدم . کتابخانه ثبت نام کردم و کلاس فن بیانش رو ثبت نام کردم . جلسه ی اولش هفته ی پیش بود . چی باید میگفتم وقتی استاد بهم اشاره کرد و گفت شما چرا اومدین سر این کلاس ؟
چی میگفتم ؟
میگفتم 4سال داخل شهری بودم که من رو به خاطر استانی که ازش اومدم تحقیر کردن ؟
میگفتم هرجا خواستم حرف بزنم میزدن تو ذوقم و فوری میخندیدن /؟
به ناچار گفتم من نمیتونم با کسی حرف بزنم . من مرده ام .
کاش میتونستم هول باشم . دنبال دختر مردم توی دانشگاه باشم و کل دخترارو آباد کنم جوری که کل دانشگاه بشناسنم . حس میکنم اگه اونطوری میبودم بیشتر پذیرفته میشدم تا کسی که ...
بیخیال .
نه میخوام غر بزنم و نه نقش قربانی هارو بازی کنم .
امروز اولین روز کاری من در یک آژانس مسافرتی بود . به عنوان طراح شروع به کار کردم . سیستمشون ضعیف بود و گفتم من با این سیستم نمیتونم که یکی از کارمندای خانم گفت من با همین سیستم طراحی میکنم خیلی خوبه .
وقتی طرح هاشو دیدم فهمیدم چرا احمق ها اینقدر جای اظهار نظر دارن . کارمند کناریش بهم گفت سوالی داشتی میتونی ازش بپرسی خیلی بلده .
توی نصب نرم افزار به مشکل خورده بودم و مدام فوضولی میکرد و سرک میکشید توی مانیتورم . گفت بزار الان زنگ میزنم آقای . پ. بیاد برات حلش کنه . گفتم لازم نکرده . بهش بر خورد .
پرسید چی خوندی ؟ گفتم سواد درست حسابی ندارم . گفت بلدی با کامپیوتر کار کنی گفتم هعییی یه چیزایی حالیمه
با دختر کناریش رفتن بیرون و بهم نگاه میکردن و درگوشی میخندیدن .
گاهی باخودم میپرسم مگه نمیگن همه جا خوب و بد هست /؟ پس من چرا یه خوب توی هیچی نمیبینم ؟ چرا توی دخترا خوب نیست ؟ سر سنگین و کسی که واقعا تربیت شده باشه نیست ؟
دیگه کسی نمیتونه بهم بگه بد بینی .