بسیاری از ما امروز با نگرانی مینگریم که چرا با وجود انبوه تجربههای تلخ از بدعهدیهای آمریکا و رژیم صهیونیستی، همچنان صدای مذاکره از برخی نهادها و مسئولان بلند است. راستی علت این اصرار بر مذاکره با دشمنی که بارها و بارها پیمانشکنی خود را ثابت کرده، چیست؟
پاسخ این پرسش را باید در تصمیمسازیهای دهههای قبل جست. قصه از جایی شروع شد که شورای دفاع، نهادی که در قانون اساسی اولیه با ترکیبی به نفع رهبری طراحی شده بود، جای خود را به نهاد دیگری داد و عملاً محور تصمیمگیریهای کلان امنیتی و سیاسی کشور تغییر کرد.
مشاهده متن کامل مقاله در:
