این روزهام

سلام

این روزها اونقدر سخت گذشته که نمیدونم اسمش رو چی بزارم ...!

انگار گرد غم و درد پاشیدن و دل خوشی سهم کسی نیست، راستش پاشدن خوبه و به زندگی ادامه دادن ..

اما تا برگردی به حالت قبلت زمان میبره ... ما هی فروپاشی روانی شدیم و هی تا خواستیم پاشیم درد دیگه چسبید بیخ ریش گلومون ..

دلم بغل میخواد و یه جای امن که ذهنم یگه اشفته ی اینهمه اتفاق نباشه ..

وسط تغییراتی که میخواستم برای زندگیم انجام بدم موندم و استپ کردم

برای کارم،حالم،ورزشم،درونم

فقط هر روز به خودم امید این رو میدم پاشو ادامه بده ...

ادامه میدم اما هنوز یه چیزی درونم درد میکنه ... درد میکنه و نمیدونم حتی کجای درونمه چی میخواد بگه

دلم معجزه می خواد رفقا :)