دل نوشته

تو این روزایی که اینترنتمون قطعه، داشتم چند ورق قرآن میخوندم
رسیدم به این آیه «هن لباس لکم و انتم لباس لهن» زنها لباس هستند برای شما و شما مردان هم لباس هستید برای زن ها

این استعاره هست که زن ها همانند لباس برای مردها و مردها هم همانند لباس برای زنها

داشتم به این فک میکردم که حالا چرا لباس؟ چرا مثلا ماشین یا مرکب نه؟ یا چرا مثلا کفش نه؟ یا هر چیز دیگه ای که فکرشو بکنی

خدا که بی حکمت حرفی رو نمیزنه

آدم اگه هیچی از رابطه بین زن و شوهر ندونه می تونه با تفکر درباره ی این آیه به یسری چیزا برسه

مثلا لباس باعث میشه عیب های بدنمون دیده نشه و همچنین جلوگیری میکنه از اینکه بدنمون آلوده بشه، پس ما هم برای همسرمون باید همچین چیزی باشیم ینی مراقب عیب هاش باشیم که جار نزنیم، مراقب همدیگه باشیم که طرفمون به آلودگی و گناه و هر جور روابطی که باعث آلودگی اون میشه، نشه

همچنین لباس ما رو از سرما و گرما حفظ میکنه باید برای همسرمون همینجوری باشیم، مراقبش باشیم در برابر سختی ها و مشکلات روزگار

لباس نزدیک ترین جسم به بدنمونه، مام باید نزدیکترین فرد به همسرمون باشیم و همسرمون با ما احساس راحتی کنه و راحت باهمون درد و دل کنه و همدردش باشیم

جالبیش اینجاست که گفته هر دوتون لباس همدیگه باشید، نه اینکه فقط مرد مراقب زنش باشه بلکه زن هم باید مراقب مردش باشه که دچار آلودگی و ... نشه

یه چیز دیگه که فهمیدم اینه که کسی که مثلا سایزش small هست نمیره یه لباس 2x large بپوشه، یعنی مرد و زن باید همکفو هم باشن و از لحاظ شخصیتی نزدیک به هم - پرنده با پرنده باز با باز

هیچکس لباسشو زخمی و پاره پوره نمیکنه که باهاش بره بیرون و مضحکه عام بشه، پس مام نباید همسرمونو آزار بدیم و باید مثل لباسمون که وقتی میریم خونه به چوب لباسی آویزونش میکنیم باید مراقب همسرمون باشیم

جنس لباس میتونه با تغییر آب و هوا تغییر کنه مثلا تو هوای گرم لباس نخی و نازکتری میپوشیم و تو هوای سرد لباس کلفتری، پس باید مطابق با حال و هوای همسرمون باهاش رفتاری کنیم مثلا اگه یه روزی خسته هستش مراعاتش رو بکنیم، اگه بیمار هست ازش پرستاری کنیم، اگه عصبانی هست باهاش مهربان باشیم و ...

پس با این اوصاف فرد مجرد هم مانند کسیه که لباس نداره، یعنی بیشتر در معرض آلودگی قرار میگیره و باید مراقب خودش باشه، قطعا دیگران به کسی که لباس پوشیده طمعی بر آلودگیش نمیکنن ولی کسی که لباس نداره ممکنه بهش طمع کنن.
پس اگه یاری دارید دوسش داشته باشید دنیا واقعا ارزش هیچیو نداره، فک نکنید الان پرو میشه
به نظرم همسر تنها کسیه که هرچقدرم بهش محبت کنید به خودتون برمیگرده

یار خوب تمام ماجراست

اینا چیزایی که به ذهنم رسید، شاید شمام نظری موافق یا مخالف من داشته باشیم یا شاید موارد دیگه ای هم به ذهن شما رسیده باشه ...