تا بحال فکر کردهاید چرا بعضی ها هر چقدر می دوند، باز هم عقب هستند؟ یا چرا پول به محض ورود به حسابشان، مثل دود ناپدید میشود؟ امام علی (ع) در نامه ۳۱، از یک «نشتِ پنهان» در ظرفِ اقتصادی ما حرف میزند. او معتقد است ثروت یک «رفتار» است، نه فقط یک «عدد».
اگر در مطالب قبلی با من همراه بودید و فرکانسِ مفقوده را پیدا کردید، حالا وقت آن است که یاد بگیرید چطور «ظرفِ دارایی» خود را در این دنیا مدیریت کنید.
امام هشدار میدهد که:
«بدترینِ تجارت، این است که خودت را به بهایِ ناچیز بفروشی.»
تحلیل ساده: الگوریتم قارون بر اساس «بیشتر و بیشتر» طراحی شده بود و همین او را غرق کرد. وقتی شما برای پولِ بیشتر، «زمان»، «آرامش» و «شخصیت» خود را فدا میکنید، یعنی سیستم شما دچار باگ شده است. ثروت از کسی که «ارزان» فروخته شود، فرار میکند.
راز عجیبی در این نامه هست:
«هرگاه فقیر شدی، با بخشیدنِ بخشی از دارایی ات، با خدا تجارت کن.»
به زبانی ساده: این برخلاف تمام قوانین فیزیک است! اما امام میگوید وقتی جریان پول بند میآید، باید خروجی را باز کنی تا ورودی فعال شود. ثروت مثل آبِ جاری است؛ اگر آن را ببندی، میگندد و از دست میرود.
امام به شدت توصیه میکند که:
«بارِ خود را سبک کن.»
کدِ اقتصادی: چرا ثروت فرار میکند؟ چون قبل از اینکه به دست شما برسد، پیشخور شده است! وامها، قسط ها و چشم و هم چشمیها، زنجیرهایی هستند که اجازه نمیدهند پول در دست شما «جوانه» بزند.
امام علی (ع) میگوید:
«ثروتِ واقعی، بی نیازیِ قلب است.»
اگر همیشه احساسِ «کمبود» داشته باشید، حتی اگر میلیارد ها تومان پول دارید، باز هم طبق «الگوریتم قارون» فقیر هستید و پول از شما فرار میکند تا در جای دیگری (قلبی که آرام است) بنشیند.
«پول و ثروت مهم هستند، اما خطرناک ترین بازیِ زندگی، در میدانِ روابط با آدمها رقم میخورد. جایی که یک اشتباه میتواند تمامِ داراییِ روحی شما را نابود کند. در مطلب بعدی، به سراغ تسخیرِ قلبها بدونِ جنگ میرویم؛ کدی برای مدیریتِ آدمهای سمی و پیروزی در شطرنجِ روابط.»
