ابرِ ناله خیزِ ما را، آسمان زندان کند
کی توان دیدن رهایی از این زندانی ما؟
رشتهی وصل تو گر پاره شود، ما چه کنیم؟
سینه مالامالِ درد است و پریشانی ما
خوابِ خوش از سرِ ما دور شد، ای یاران رفته
سوزِ هجران زده است بر جگرِ حِرمانی ما
بادهی وصل شما را طالبِ هر دیوانه نیست
مستِ صد جام جنون گشتهست این پریشانی ما
زشت و زیباست اگر جامهی ما، عیب مگیر
عشق، خود پردهی ما گشته در این ویرانی ما
✍️#محمد_کورد
(#رهرو)
۱۴۰۴
۱۲
۰۴
@Mohamadkurdshaer
