جز آنکه اینگونه است بر پا میندارد
فرمانِ حق را، زانکه خودکامی ندارد
رشوه نگیرد از کسی هرگز، از این روی
خوارِ ستم پیشه نمیگردد به هر کوی
او پیروی ننمود از نفسِ پُر از آز
درهای رحمت گشت زین رو سوی او باز
سرودهی محمد امین امیدی در ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵. برگرفته از حکمت ۱۱۰ نهجالبلاغه و شرح آیتالله مکارم شیرازی بر آن.
