تکیه‌گاه

ما تکیه‌گاهِ نیک و بَرینِ میانه ایم

قُطبِ تمامِ خلقِ زمین، در زمانه ایم

آنکس که پس بماند، سوی ما رود به پیش

آنکس که پیش رفت، بگردد به پشتِ خویش

سروده‌ی محمد امین امیدی در 28 اردیبهشت 1405. برگرفته از حکمت 109 نهج‌البلاغه و شرح آیت‌الله مکارم شیرازی بر آن.