اگر اغلبِ مردمِ این زمان
نِکویند و آگه به اعمالشان
مَبَر پیشتر زانکه بینی نشان
به بَد بودن اندر میانشان، گمان
و گر در زمانه گنه غالب است
دهد خوشگمانی مصیبت به دست
به بازارِ آشفته محتاط رو
خَسان را ز پیرامُنَت کُن دِرو
سرودهی محمد امین امیدی در 2 اردیبهشت 1405. برگرفته از حکمت 114 نهجالبلاغه و شرح آیتالله مکارم شیرازی بر آن.