اما بَنیمَخزوم، گلزاری خوش و خوشبوست
زنهایشان محبوب، هم گفتارشان نیکوست
اولادِ شَمس اما سرسختند و دوراندیش
افکارشان زشت است و خِسَّتهایشان هم بیش
اما بَنیهاشِم، خود، خیرند و بخشنده
در راهِ دین، آسان، از جانشان گذر کرده
اولادِ شمس بیش است تعدادِ جماعتشان
هم چهرهشان زشت است از مکر و خباثتشان
اما بنیهاشم، خیرند و زبانآور
ناصِح برای خَلق، زیبایند و جانپرور
سرودهی محمد امین امیدی در 8 خرداد 1405. برگرفته از حکمت 120 نهجالبلاغه و شرح آیتالله مکارم شیرازی بر آن.