می دانیم که انسان موجودی اجتماعی است و در زمینه های مختلف به ارتباط با سایر انسان ها نیاز دارد. انسان از بدو تولد به دیگران وابسته است و چون زبان گفتار در اختیار ندارد با زبان بدن سعی در برآورده کردن نیازهای خود دارد و این کار در غریزه نوزاد انسان وجود دارد. هر چه انسان بزرگ تر می شود نیازهای وی نیز بزرگ تر می شود و به برقراری ارتباط با طیف وسیع تری از انسان ها نیاز پیدا می کند. به همین جهت بسیار مهم است که از تمامی ابزارهای ارتباطی که در اختیار دارد از جمله زبان گفتار و زبان بدن نهایت بهره را ببرد. اما خواندن زبان بدن طرف مقابل نیز یک قابلیت بسیار مهم است که می تواند نوع رفتار ما با طرف مقابل را تنظیم کند. اگر ما بتوانیم حالت طرف مقابل را از طریق زبان بدن وی به درستی تشخیص دهیم قطعا خواهیم توانست رفتاری متناسب با حالت وی با او انجام دهیم و این موضوع موجب می شود بتوانیم از ارتباط و مراوده ای که داریم بهترین نتیجه و حاصل را برداشت کنیم. همچنین شخصیت شناسی در زبان بدن نیز مقوله مهم دیگری پیرامون این موضوع است که می تواند برای همه انسان های مشتاق موفقیت یک موضوع کاملا کلیدی به حساب بیاید. با شناخت ویژگی های شخصیتی طرف مقابل از طریق خواندن زبان بدن می توان روابط اجتماعی در سطوح مختلف را به شکل کاملا دلخواهی ساماندهی کرد. به همین جهت بر آن شدیم در این مطلب به مقوله شخصیت شناسی در زبان بدن بپردازیم. با ما همراه باشید تا در ادامه نشانه هایی از ویژگی های شخصیتی انسان ها که در زبان بدن بروز می کند را خدمتتان معرفی نماییم.
به طور معمول افرادی که دروغگو هستند و چیزی را مخفی می کنند و صداقت ندارند در حین مکالمه و ارتباط، به چشمان طرف مقابل خیره می شوند. خیره شدن به معنای نگاه ممتد و مستقیم به چشم طرف مقابل به صورتی کاملا نامتعارف و غیر عادی است که به طور معمول معنای عدم صداقت را می تواند به طرف مقابل برساند. اما وقتی فردی به شخصی غریبه خیره می شود شاید معنای آن ترسو بودن و احساس ترس و تهدید داشتن است.
در حقیقت باز بودن دست و نشان دادن کف دست به طرف مقابل در حین دیدار، از قدیم الایام یک نشانه از صداقت فرد به شمار می رفته و می رود. همه ما حداقل در فیلم ها دیده ایم که از افراد خواسته می شود برای سوگند یادکردن در محکمه ها کف دست را روی قرآن بگذارند. این که کف دست باز باشد همواره به عنوان یکی از نشانه های صداقت محسوب می شده و همچنین درستکاری، وفاداری و قابل اعتماد بودن را نیز به طرف مقابل می رساند. افراد با شخصیت های صادق و راستگو و همچنین افراد فرمانبردار به طور معمول در مراودات در مقابل دیگران کف دست خود را باز گذاشته و نشان می دهند.
بالعکس دستان پنهان می تواند یک ژست کاملا مرموزانه باشد و این حس را متبادر کند که فرد دارد چیزی را از طرف مقابل مخفی می کند. گاهی نیز دستان پنهان می تواند به معنای عدم تمایل به گفتگو با طرف مقابل باشد. به ویژه در مورد دست هایی که عمیقا در جیب ها فرو شده باشد، جایی برای تماس و گرفتن دست و یا هر گونه رابطه صمیمانه وجود نخواهد داشت.
یکی دیگر از ویژگی های زبان بدن، لبخند زدن است که معانی مختلفی را می تواند برساند و ویژگی های شخصیتی و حالات مختلفی را می تواند متبادر کند. در بسیاری مواقع لبخند زدن یک فرد به معنای وجود عشق به طرف مقابل است. لبخند خفیف همراه با تماس چشمی در بسیاری از مواقع معنای عشق و علاقه به طرف مقابل را دارد.
از مهم ترین مقولات در شخصیت شناسی در زبان بدن توجه به چهره طرف مقابل است. افرادی که چهره باز و روی گشاده دارند به طور معمول روحیه ای دارند که با جمع کنار می آیند و روابط اجتماعی گرم و خوبی با دیگران برقرار می کنند. این افراد صداقت نسبتا بالایی هم دارند و احساسات خود را نیز بدون پنهان کردن و مهار بروز می دهند و همه از احساسات آنان مطلع می شوند. این افراد به طور معمول بسیار خانواده دوست هستند و در هر جمعی به سرعت برای خود جایی باز می کنند و دیگران را شیفته خود می کنند.
افرادی که بسیار محکم دست می دهند شخصیت سلطه گر و پر نشاطی دارند و سعی می کنند حرف خود را همواره به کرسی بنشانند. این افراد شخصیت مدیر را دارا می باشند.
افرادی که خود دست را دراز می کنند و دستان خود را به طریقی می چرخانند که دستشان بالا و کف دست آن ها پایین قرار گیرد، روحیه برتری جویی را در خود دارند. این نوع دست دادن نوع دست دادن دیپلماتیک نیز به شمار می رود
دست دادن شل به معنای عدم تمایل به داشتن ارتباط و صمیمیت می تواند قلمداد شود. از طرف دیگر ممکن است افرادی که شل دست می دهند شخصیت هایی ضعیف و سلطه پذیر و تسلیم شدنی هم داشته باشند.
افرادی که با هر دو دستشان دست می دهند افرادی هستند که زیاد صمیمی می شوند. این نوع دست دادن علاوه بر صمیمیت زیاد، راستی و صداقت را هم می تواند برساند.
در واقع شخصی که می خواهد عقایدش را به اجبار به طرف مقابل تحمیل کند، ممکن است دستش را به طرف وی و به سمت جلو پرتاب کند. در حالت خفیف تر تنها از انگشتان استفاده می گردد. این رفتار برای یک مذاکره موفق اصلا مناسب نیست و طرف مقابل را به شکل بسیار بدی با دید منفی مواجه می کند.
فردی که در دیدار با طرف مقابل پاهایش را روی هم می اندازد، یعنی در برابر طرف مقابل مقاومت دارد و نشانه خوبی در مذاکرات نمی باشد. در حقیقت این حالت قرار گیری پاها به معنای احترام کمی است که فرد برای طرف مقابل خود قائل می باشد. اینجاست که به طور ملموس چیزی که پیش تر بیان شد را به درستی درک می نمایید که در مذاکره باید به تک تک حالت های طرف مقابل دقت فراوان داشت.
وقتی فردی در حین مذاکره با طرف مقابل مرتب پاهای خود را تکان می دهد بدین معناست که وی قطعا بسیار اضطراب دارد و درون وی کاملا آشوب است. افراد مضطرب که هوش هیجانی پایینی هم دارند، به سرعت حالت درونی خود را به چنین اشکالی بروز می دهند و طرف مقابل با داشتن توانایی خواندن زبان بدن به سرعت می تواند به حال آنان واقف شود.
برخی افراد دارای اضطراب نیز روش های دیگری برای خالی کردن اضطراب خود دارند. مثلا برخی از آنان با حلقه یا انگشتر خود بازی می کنند. بازی با حلقه یا انگشتر علامت عصبی بودن و نشان گر آن است که مشکلی در ارتباط وجود دارد.
گاهی هم فرد به طور بسیار بی قرار به تکان دادن پاهای خود می پردازد که به نوعی تلاش بدن برای رها شدن است. در این حالت در بدن وی آدرنالین در حال ترشح شدن است اما فرد نمی داند چگونه رهایی یابد. کلنجار رفتن با سر آستین پیراهن و یا جواهر آلات روی مچ به دیگران می گوید که فرد احتیاج به توجه دارد. این عمل در جلسات کاری منحرف کننده و موجب حواس پرتی می گردد.
باید در نظر داشت که زبان بدن در هر یک از شئون زندگی انسان به کار می آید. اما حساس ترین کاربرد معمولا در جلسات کاری برای زبان بدن به چشم می آید. به ویژه اگر فردی عضو تیم بازاریابی و فروش یک شرکت است باید به خوبی به تکنیک های زبان بدن مسلط باشد و همچنین مهارت خواندن زبان بدن طرف مقابل را هم داشته باشد تا بتواند نهایت نتیجه ممکن را از جلسه برای فروش کالا و یا خدمات کسب و کار مورد نظر به دست بیاورد. غیر از اعضای تیم فروش و بازاریابی بقیه افراد نیز در کسب و کار و جلسات کاری به زبان بدن نیاز دارند. اصلا به عنوان پایه ای ترین مورد در هنگام استخدام و در جلسه مصاحبه کاری استفاده درست از زبان بدن یک مورد بسیار کلیدی است که موجب می شود از میان افرادی که توانایی تقریبا یکسانی دارند یک نفر بیشتر از بقیه بتواند خود را به کارفرما و مصاحبه کننده نشان دهد و وی را به استخدام خود متقاعد کند.
