دو کشاورز بذرِ بامبوی چینی را کاشتند.
کشاورز اول، شش ماه صبر کرد.
هیچ جوانهای ندید.
زمین را رها کرد و گفت:
«این خاک مرده است.»
اما کشاورز دوم هر روز آب داد و مراقبت کرد.
سال اول گذشت؛
هیچ خبری نبود.
سال دوم، سوم و چهارم هم گذشت؛
باز هم هیچچیز از خاک بیرون نیامد.
اما در سال پنجم، ناگهان جوانهای ظاهر شد.
و تنها در شش هفته، بامبو بیش از بیست متر رشد کرد.
درخت در آن چهار سال بیکار نبود؛
در تاریکیِ زیر خاک
مشغول ساختن شبکهای عظیم از ریشهها بود
تا بتواند آن ارتفاع را تحمل کند.
درس کوتاه:
ساختن هویت اصیل و ریشهدار زمان میخواهد.
در آغاز، نه دیده میشوید و نه تشویق میشوید.
اما اگر ریشهها عمیق شوند،
رشد انفجاری دیر یا زود خواهد رسید.
ریشهها در تاریکی ساخته میشوند.
