مدت زندگی کوتاه است اما مغز ما بسیار زیاد از اتفاقات ناخوشایند آسیب میبیند و تا مدتها آنها را در حافظهی خود نگه میدارد به طوری که گویا زندگی ما بیپایان است!نگهداری از زخمها و عدم ترمیمشان، مغز را همواره به خود مشغول نگه میدارد.
