از غروب ۱۸ دی که اینترنت و شبکههای اجتماعی قطع شد زندگی همه ما به هم ریخت.
وزارت علوم اجبار کرده که امتحانات پایان ترم دانشگاهها باید حضوری و حداکثر از ۴ بهمن شروع شود. دانشگاه ما اطلاعیه داده که از ۲۷ دی خوابگاهها باز میشود و امتحانات طبق برنامه قبلی برگزار خواهد شد. عدهای از دانشجویان و استادان معترضند. علاوه بر مسایل روحی و روانی یکی از دلایل مطرح شده این بود که با قطع دسترسی به هوش مصنوعی بچهها نمیتوانند درس بخوانند.
قبلا دانشجویان برای درس خواندن از کتاب، جزوه، حلالمسایل، جلسات حل تمرین و گروههای بحث چند نفره استفاده میکردند. مدتی بعد کتابها و جزوهها به فایلهای الکترونیکی تبدیل شدند. کمی بعد گروههای درسی به شبکههای اجتماعی منتقل شدند. اما الان اتفاق جدیدی افتاده هوش مصنوعی جای کتاب و جزوه و گروههای درسی را گرفته. بچهها ابتدا سوالاتشان را از هوش مصنوعی میپرسند و بعد اگر قانع نشدند سراغ منابع دیگر میروند. غالبا با هوش مصنوعی بحث و جدل میکنند و در این مباحثه، درس یا مسأله را بهتر میفهمند.
من شخصا از هوش مصنوعی به عنوان یک ابزار جستجوی شخصیسازی شده استفاده میکنم. میدانم که هومص تواناییهای بیشتری دارد. امابا توجه به مشکل اخیر دانشجویان چند سوال در ذهن من ایجاد شده است:
۱- آیا مطالب و مسایل همه درسها و کلاسها با هوش مصنوعی سازگار هستند؟
۲- با توجه به اینکه هوش مصنوعی با یادگیری آماری توسعه مییابد، چقدر از منابع و مراجع چاپی یا الکترونیکی موجود در یک رشته به هوش مصنوعی آموزش داده شده است؟
۳- اگر هوش مصنوعی جواب اشتباه بدهد آیا دانشجویی که در مطالب درسی مشکل دارد، قدرت تشخیص این اشتباه را دارد؟
۴ـ ایا تکیه بیش از حد به هوش مصنوعی اعتیاد آور نیست و موجب تضعیف قدرت استدلال، خلاقیت و اعتماد به نفس دانشجو نمیشود؟