امن و امان! هرج و مرج!

بچه که بودم از اقا عزیزالله ، هر وقت سوال می شد چه خبر؟ میگفت امن و امان ! هرج و مرج...! همیشه در آن دنیای بچگی خودم میگفتم این دیگه چی چی میگه...! اگر امن و امانه پس هرج و مرجش چیه! اگر هرج و مرجه پس امن و امانش چیه!؟

بزرگتر که شدم بهتر میفهمیدم این امن و امان و هرج و مرج هم انگار میتونه با هم نیز باشه... و به امروز که رسیدم فهمیدم بزرگوار دید بزرگی به زندگی داشت.

دیشب شبکه یک ، اخبار داشت نشون میداد که همه چیز گل و بلبل بود و امن و امان ولی کافی بود فقط یک دکمه روی کنترل رو بزنی و بری مثلا اخبار ایران اینترنشنال رو گوش بدی... اون جا همه چی عالی نبود و هرج و مرج شدیدی بود..البته نه اینکه رسانه ما خیلی خوبه نه! همیشه در رسانه ملی!! همه چی امن و امانه و در رسانه اونجا همه چی هرج و مرج!

خوشبینانه رسانه ها مثل یک ساعتی هستند که از کار افتاده ... فقط هر 24 ساعت دو بار درست کار می کنند. شاید از هر 24 خبر دو تا خبر درست بدهند. ملی و غیرملی ندارند. ذات رسانه همینه... رسانه جایی هست که شما فقط باید برای صاحب رسانه مثل یک مترسک خبر تولید کنی ، خبر بخوانی ، مصاحبه بگیری و ...! و اینقدر از این دریچه این رو در مغز من و شما میکنند تا نه فکر بکنیم و نه اندیشه...

آنچه که صاحبان قدرت میخواهند باید همان باشد حتی اگر واقعیت جامعه از روز شنبه تا امروز از زمین تا آسمان فرق بکند. رسانه ها همان مسیر را می روند.

چند روزی هست میخواهم بنویسم... من یک برنامه نویس آزاد هستم یا همان فریلنسر خودمون. یک هفته هست کارهایم پیش نمیرود چون اینترنت ندارم. خانواده دارم و باید خرج زندگی و نون شب و قسط وام و هزار تا هزینه دیگه را بدهم. ولی مگر برای فلانی و بهمانی اهمیتی دارد؟

بخاطر امنیت ما اینترنت را قطع کرده اند. ولی امنیت را از من و از میلیون ها آدم دیگه که نون شبشون به این اینترنت مخل امنیت وصل هست را گرفته اند. ضرر و زیان روزانه من و امثال من دیگر قابل حساب نیست. زندگی امثال ما پر از هرج و مرج است ولی در اخبار میگویند امن و امان است. خدا پدر مادرت را بیامرزد اقا عزیز الله... خوب میگفتی...

تاریخ را که میخوانی پر از امن و امان ها تا هرج و مرج هاست. حتی تاریخ هم متناقض است. بستگی دارد که روایتگر تاریخ باشد. این نیز بگذرد. این نیز ثبت در تاریخ خواهد شد. ما آنگونه که دیدیم روایت خواهیم کرد و شما آنگونه که دیدید. اما آیندگان قضاوت خواهند کرد. همانطور که ما برای گذشتگان قضاوت میکنیم.

می گویند انشالله 100 درصد به زودی در آینده وصل خواهد شد. اگر شما از این جمله چیزی فهمیدید من هم فهمیدم... اینکه کی وصل خواهد شد دیگر مهم نیست. اینکه چقدر زندگی میلیون ها نفر دچار مشکل شده است هم مهم نیست. اینها همه حق الناس است بر گردن شما. من نمیگذرم دیگران هم نخواهند گذشت.

هزاران سال قبل وقتی که نه اینترنت بود و نه رسانه و نه حتی حکومت و سیاستی ،مردم در غارها و برای خودشان زندگی میکردند. فارغ از قیمت بنزین و قطعی اینترنت و هرج و مرج و امن و امان و لیبرالیسم و امپریالیسم و هزار تا کوفتیسم دیگه ،بشر دو پا گرز گران را به دست میگرفت و در دل طبیعت صبح تا شب به دنبال یک گراز میدوید تا شب بر سر سفره خانواده تکه گرازی سر سوزن ذوقی و این چیزها را بیاورد. بشر ان روز راه و رسم زندگی کردن را بلد بود امروز هم یاد خواهد گرفت.

آنطور که شما بخواهید ما زندگی نخواهیم کرد ...ما آنگونه که خود بخواهیم زندگی خواهیم کرد ...ولی تاریخ را که بخوانید روزگار همیشه بر یک پاشنه نخواهد چرخید... ما امروز مردمیم و آن روز هم مردم خواهیم ماند. ولی شما را نمی دانم که آن روز مردم بودن را بلد خواهید بود یا نه!؟

این نیز بگذرد و ما از فردا برای این مشکل نیز راه حلی پیدا خواهیم کرد ...چون ما مردم یاد گرفتیم فلانی و بهمانی مشکل ما را حل نخواهند کرد...

این نیز بگذرد...