هیچ چیز
مثل فکر تو
مرا تا لبه نیستی نمیبرد.
تنها تو بودی
که مرگ را
شبیه مرهم کردی
بر زخمِ
همیشه بازِ نَبودنت.
تنها اندیشیدن به مرگ
ادامه زندگی بی تو را
ممکن میسازد.
مرا ببخش
که ذهنم،
مرگ را
جایگزین تو کرد.
-ئاریان-