خبرنگار: از کِی حس کردی باید تصویر بکشی؟
سیده ثریا: از کودکی همیشه با رنگ و نقوش بازی میکردم. برای من تصویر فقط نمایش نیست؛ راهی برای پرسش درباره زندگی و یادهاست. کمکم فهمیدم هنر یعنی دنبال کردن همین سؤالها.
خبرنگار: کارهایت ترکیبی از سنت و دیجیتال است. چطور این دو را کنار هم گذاشتی؟
سیده ثریا: من به نقش و رنگهای ایرانی عمیقاً علاقهمندم، اما دوست دارم آنها را به شکل جدیدی ببینم. وقتی از ابزارهای دیجیتال و هوش مصنوعی استفاده میکنم، هدفم بازآفرینیِ گذشته نیست؛ میخواهم همان زبانِ بصری را با امکانات امروز بازنویسی کنم تا چیزهای تازهای بوجود بیاید.
خبرنگار: همکاری با هوش مصنوعی چه تغییری در کارت ایجاد کرده؟
سیده ثریا: هوش مصنوعی مثل یک همراه غیرمنتظره است. گاهی ایدههایی را نشان میدهد که خودم پیشبینی نمیکردم. این باعث میشود تصمیماتم دقیقتر و در عین حال بازتر باشد؛ یعنی مسیر خلق بیشتر یک گفتوگو میشود تا یک برنامه از پیش تعیینشده.
خبرنگار: چرا در آثار حس «تعلیق زمانی» هست؟
سیده ثریا: من دوست دارم لحظهای بسازم که زمان آرامتر شود—جایی بین گذشته و آینده. با لایهها، شفافیت و بازی نور، فضاهایی میسازم که بیننده میتواند در آن بایستد و فکر کند، نه فقط نگاه کند.
خبرنگار: مخاطب وقتی کار تو را میبیند چه احساسی باید داشته باشد؟
سیده ثریا: میخواهم مخاطب کنجکاو شود. اگر بلافاصله همهچیز را بفهمد، کارم کامل نشده. بهتر است چند لحظه مکث کند، سوالی در ذهنش شکل بگیرد و از خودش بپرسد «این برای من چه معنی دارد؟»
خبرنگار: چقدر هویت ایرانی در کارت حضور دارد؟
سیده ثریا: هویت برای من مجموعهای از نشانههاست—رنگها، نسبتها، نقشها. من این نشانهها را بهشکل جدیدی میچینم تا نشان دهم هویت چیزی زنده و در جریان است، نه ثابت و بسته.
خبرنگار: الان روی چه پروژهای کار میکنی؟
سیده ثریا: یک مجموعه با عنوان «قفس» دارم که قفس را بهعنوان ایده بررسی میکند—هم محدودیت و هم حفاظ. میخواهم نشان دهم چگونه اشکال هندسی و نور میتوانند هم حس محصورشدن و هم امکان رهایی را منتقل کنند.
خبرنگار: پیام نهاییای برای خوانندگان داری؟
سیده ثریا: اجازه بدهید تصویر شما را دعوت کند—نه با توضیح زیاد، بلکه با فضایی برای فکر کردن. اگر از کارهایم چیزی با خود بردید، یعنی این گفتگو هنوز ادامه دارد.
پانوشت کوتاه:
سیده ثریا مجتهد سیستانی — هنرمند ایرانی که در پی پیوند دادن نقش سنتی با زبان بصری امروز است.
