141ـ Pإِنَّ الَّذِينَ کَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَ اسْتَکْبَرُوا عَنْهَا لَا تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوَابُ السَّمَاءِ وَ لَا يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّى يَلِجَ الْجَمَلُ فِي سَمِّ الْخِيَاطِ وَ کَذٰلِكَ نَجْزِي الْمُجْرِمِينَO. (40/اعراف)
141- Indeed, those who deny Our signs and are disdainful of them the gates of the heaven will not be opened for them, nor shall they enter paradise until the camel passes through the needle’s eye, and thus do We requite the guilty. (40)
141ـ كسانى كه آيات ما را تكذيب كردند، و در برابر آن تكبّر ورزيدند، (هرگز) درهاى آسمان به رويشان گشوده نمی شود؛ و (هيچ گاه) داخل بهشت نخواهند شد مگر اينكه شتر از سوراخ سوزن بگذرد! اين گونه، گنهكاران را جزا می دهيم. (40 / اعراف).
142ـ ابواب السماء: في رواية عن النبي صلي الله عليه و آله: عند ما ينفصل المؤمن عن العالم و يذهب إلي جانب الأخرة، الملائكة البيض يضيء وجهها مثل الشمس، بكفن سماوي و رائحة الجنة، ينزلون من السماء و بقدر ما تراه العين، يجلسون. ثم تأتي ملائكة الموت و تجلس علي سريره و تقول: يا نفس نقية، اخرج إلي غفران الله و رضاه، فتخرج روحه من جسده مثل ماء المسك؛ علي الرغم من أنك تري الملك بطريقة مختلفة. عند ما يأخذون روحه، بدون تردد لحظة. يتم وضعها في كفن السماء و تحنيطها و رائحتها مثل رائحة المسك أفضل من أفضل رائحة في العالم، بعد ذلك، يقومون بتربيته و لن تمر مجموعة من الملائكة إلا إذا طلبوا: من هذه الروح الطاهرة؟ يقولون: إنه شخص معين، و قد أطلق أحد أفضل الأسماء في العالم، تم تسميتهم. حتي وصلوا إلی سماء العالم. يطلبون فتحه، تفتح السماء لهم، و ينتخب كل سماء حتي تقترب إلي التالية و يرافقة و يحرسه للوصول إلي السماء السابعة. في هذا الوقت يقول الله: اكتب رسالة عبدي في الأعلي و إعادته إلي الأرض؛ لأتني خلقتهم من الأرض و أعادتهم إلي الأرض و أخرجهم (مرة أخري). ثم تعود روحه إلي جسده (في القبر). ثم يأتي ملاكان و يجلسان بجانبه و يقولان: من هو ربك؟ يقول: ربي هو الله. يقولون: ما هو دينك؟ يقول: الأسلام ديني. ثم يقولون: من هو هذاالرجل المعين بينكم؟ يقول: إنه رسول الله. يقولون: من أين تعرف؟ يقول: قرأت كتاب الله، لقد صدقته و قبلة. ثم ينادي رسول السماء: قال عبدي علي حق. أحضروا له البسط و الملابس من السماء وافتحو الباب إلي السماء حتي تشم الرائحة وتصل اليها النسيم. ثم يعمل قبره حتي عينيه، يفتح. يأتي شخص لطيف ذو وجه جميل و رائحة جميلة و يقول: أخبار سارة لك حول ما يرضيك. هذا هو اليوم الذي وعدت به. يسأله: من أنت الذي رأسك و وجهك الخير والخير الذي يراقبه؟ يقول: أنا عملك الصالحة. ثم يقول: ياسيدي، إقام القيامة، إقام القيامة للوصول إلي أسرتي و الممتلكاتي.
(بعد ذلك) قال النبي صلي الله عليه و آله: عبد كافر عند ما يشق طريقة إلي الآخرة و يفصل نفسه عن العالم. تنزل عليه الملائكة ذات الوجه الأسود بسجادة خشنة و بقدر ما تعمل العيون، يجلسون بجانبه. ثم تأتي ملائكة الموت و تجلس علي سريرة و تقول: أيها الروح القذر، أخرج من واستيائك و من غضب الله. لذا مثل كتف يأخذ الغبار والقمامة من الصوت الرطب، الروح تمسك و ستخرج من جسده. ثم، بدون لحظة من التردد، سيضعها في سجادة قاسية والرائحة منه ترتفع أسوأ من أي حيوان ميت و متحلل علي وجه الارض. لا ينتقل إلي أي مجموعة من الملائكة ما لم يسألوا: من هذه الروح الشريرة؟ يقولون: إنه مثل هذا الشخص، و كان يدعي باسم أقبح في العالم، و قد تم تسميتهم. حتي يصلو إلي سماء العالم. يطلبون فتحه، السماء لا تفتح لهم. ثم تلي النبي صلي الله عليه آله هذه الآية: "ابواب السماء لا تفتح لهم". يقول الله تعالي: رسالة من عمله في سجين (أو في هرمية) يكتب في الطوابق السفلية من الأرض. يتم طرد روحه بالإذلال لذلك يدعو نذير السماء: عبدي كذب و نفي. انشر سجادة له و فتح الباب الجحيم علي وجهه لحرقه بالحرارة القاتلة والرياح. ثم يضغط القبر بشدة بحيث يسحق كتفه. في هذا الوقت يأتي إليه الشخص القبيح الوجه ذو رائحة كريهة و أقمشة ذات رائحة كريهة و يقول: بشري سارة لك عما يؤلمك. هذا اليوم الذي وعدت به. سأله الكافر: أنت من رأسك و وجهك تفعل الشر؟ قال: أنا افعالك، لذلك قال: يا ربي، لا تبعث.
142- Sky’s doors: In a narration from the Prophet (PBUH) is quoted: When the believer servant is separating from the world and is going to the side of Hereafter, white angels whose faces shine like the sun, with heavenly shrouds and fragrance of paradise, they come down from heaven and as far as the eye can see, they sit. Then comes the Angel of Death sitting on his bedside and says: O pure soul, come out to the forgiving of God and His satisfaction, so the soul of his body comes out like water of musk, although you see death differently. When they take his soul, without a moment’s hesitation. It is placed in the shroud and embalmment of heaven, and he smells a better smell than the world’s best. After that, they raise him, and no group of Angels will pass by unless they ask: Who is this pure spirit? They say: He is such a person and he was called one of the best names in the world, they are named. Until they arrived in the sky of the world. They ask to open it. The sky opens to them, and the electors of each sky approach the next. He is escorted and guarded to reach the seventh heaven. At this time God says: Write the letter of my servant in the highest and bring him back to earth; Because I created them from the ground and them to send back to the earth, and I bring them out once again. Then his spirit is returned to his body (in the grave). Then two angels come and sit down by his side and say: Who is your Lord? says: My Lord is God. They say: What is your religion? Says: Islam is my religion. then they say: Who is this man that appointed among you? says: He is the Messenger of God. They say: How do you know? Says: I read God’s book, I believed it, and accepted it. Then a Herald Proclaim from heaven: My servant said right. Bring him rugs and clothes from heaven and open the door to heaven till the smell good and to the breeze and reach it. Then his grave works up to his eyes, it opens. A nice person with a nice face and a nice scent comes to him and says good news for you about what satisfies you. This is the day you were promised. Asks him: Who are you that your head and face are benevolent, and goodness is observing? He says: I am your righteous act. Then he says: O my Lord, set up the Resurrection, set up the resurrection to reach my family and property.
(After that) The Prophet (PBUH) said: An infidel servant when he makes his way to the Hereafter, and it is separating himself from the world. Black angels descend upon him with coarse carpet, and as far as the eye can see, they sit next to him. Then the angel of death comes and sits on his bed and says: O filthy soul, go forth out of the wrath and resentment of God. So, like a shoulder that takes dust and rubbish from moist wool, the soul to grab and will take out of his body. Then, without a moment of hesitation, he will put it on the harsh carpet, and the odor from him rises worse than that of any dead and decaying animal on earth. He is not passed over to any group of angels unless they ask: Who is this evil spirit? They say: He is such a person, and he was called the ugliest name in the world, they are named. Until they reach the sky of the world. They ask to open it. The sky does not open to them. Then the Prophet (PBUH) recited this verse:” The doors of heaven do not open to them. “God says: Letter of his action in sejin (the lowest hierarchy) written in the lower floors of the earth. His soul is thrown away with humiliation …Then A Herald proclaims from heaven: My servant lied and denied. Spread a fire rug for him and open the door to hellfire on his face to burn him with deadly heat and wind. Then the grave is pressed so hard that his shoulders are crushed. At this time, an ugly faced person and bad-smelling clothe comes to him and say good news to you about what hurts you. This is the day you were promised. The infidel asks him: Are you the one who has om your head and evil? He says: I am your evil deed. So, he says: O my Lord! Do not resurrect.
142ـ درهای آسمان: در روایتی از پیامبر (ص) نقل شده است: هنگامی که بنده مؤمن از دنیا جدا می شود رو بسوی آخرت میکند، فرشتگانی سفیدرو که چهرههایشان مانند خورشید می درخشد، با کفن های بهشتی و خنوطی (عطری خوشبوی) از بهشت، از آسمان بر او فرود می آیند و در برابر دیدگان او تا آنجا که چشم کار می کند، می نشینند. سپس فرشته مرگ می آید و بر بالین او می نشیند و می گوید: ای جان پاکیزه، به سوی آمرزشی از خدا و خوشنودی او بیرون آی، پس جان او مانند خارج شدن آب از دهانه مشگ از بدنش خارج می شود؛ اگر چه شما جان کندن را طور دیگری می بینید. هنگامی که جان او را می گیرند، بدون لحظه ای درنگ. آن را در کفن و حنوط بهشتی قرار می دهند و از او بوی خوشی بهتر از خوشبو ترین مشگ دنیا بر می خیزد، پس از آن، او را بالا می برند و بر هیچ گروهی از فرشتگان نمی گذرند مگر اینکه می پرسند: این روح پاکیزه کیست؟ می گویند: فلان کس است و او را به بهترین نامهایی که در دنیا صدایش می کردند، نام می برند. تا اینکه به آسمان دنیا می رسند. درخواست باز شدن آن را می کنند. در آسمان به رویشان باز می شود و مقربان هر آسمان تا آسمان بعدی او را مشایعت و بدرقه می کنند تا به آسمان هفتم برسد. در این هنگام خدا می فرماید: نامه عمل بنده مرا، در علیین (بلندترین مراتب) بنویسید و او را به زمین باز گردانید؛ زیرا آنها را از زمین آفریدم و به آن باز می گردانم و (بار دیگر) از آن بیرونشان می آورم. آنگاه روح او به بدنش (در قبر) باز گردانده می شود. سپس دو فرشته می آیند و نزد او می نشینند و می گویند: پروردگار تو کیست؟ می گوید: پروردگار من خدا است. می گویند: دین تو چیست؟ می گوید: اسلام دین من است. پس می گویند: این مردی که در میان شما مبعوث شده کیست؟ میگوید: او پیامبر خدا است. می گویند: از کجا میدانی؟ می گوید: کتاب خدا را خواندم، به آن ایمان آوردم و آن را تصدیق کردم. پس منادی از آسمان ندا می دهد: بنده ام راست گفت. از بهشت برایش فرش و لباس بیاورید و دری از بهشت باز کنید تا از بوی خوش و نسیم آن به او برسد. سپس قبرش تا چشم کار میکند، باز می شود. شخص نیکو صورت و خوش لباس و خوشبو نزد او می آید و می گوید: مژده باد به تو به آنچه که تو را خشنود می کند. این همان روزی است که وعده داده شدی. از او می پرسد: تو کیستی که از سر و رویت خیر و خوبی می بارد؟ او می گوید: من عمل صالح تو هستم. پس می گوید: پروردگارا، قیامت را بر پا کن، قیامت را بر پا کن تا به خانواده و دارائیم برسم.
(پس از آن) پیامبر (ص) فرمود: بنده کافر زمانی که رو به سوی آخرت می کند و در حال جدائی از دنیا است، فرشتگانی سیاه رو با گلیم های خشن بر او فرود می آیند تا آنجا که چشم کار می کند، در کنار او می نشینند. سپس فرشته مرگ میآید و بر بالین او مینشیند و میگوید: ای جان پلید، به سوی خشم و غضبی از جانب خدا بیرون شو. پس مانند شانه ای که خس و خاشاک را از پشم تر میگیرد، جان او را از تنش بیرون می کند و می گیرد. آنگاه بدون لحظه ای درنگ، آن را در گلیم های خشن قرار می دهند و از او بوئی گندتر از هر مرداری در زمین است بلند می شود. او را بر هیچ گروهی از فرشتگان عبور نمی دهند مگر اینکه می پرسند: این روح پلید کیست؟ می گویند: این فلانی است و او را به زشتترین نامهائی که در دنیا صدایش می زدند، نام می برند. تا اینکه به آسمان دنیا میرسند. در خواست باز شدن آن را می کنند و درهای آن باز نمی گردد. سپس پیامبر (ص) این آیه را تلاوت فرمود: «درهای آسمان به رویشان گشوده نمی شود». خدا می فرماید: نامه عملش را در سجین (پست ترین مراتب) در پائین ترین طبقات زمین بنویسید. روح او را با خفت و خواری پرت می کنند... پس منادی از آسمان ندا می دهد: بنده ام دروغ گفت و تکذیب کرد. برایش فرشی از آتش بگسترانید و دری بسوی آتش جهنم بر رویش بگشائید تا گرما و بادهای کشنده به او بوزد. سپس قبر چنان فشاری بر او میآورد که شانه هایش خرد می شود. در این هنگام شخصی زشت رو و بد لباس و بدبو نزد او می آید و می گوید: مژده باد بر تو به آنچه تو را می آزارد. این همان روزی است که وعده داده می شدی. آن کافر از او می پرسد: تو کیستی که از سر و رویت شر می بارد؟ او می گوید: من عمل پلید تو هستم. پس می گوید: پروردگارا، قیامت را بر پا مکن.
143ـ Pالَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْکِتَابَ يَعْرِفُونَهُ کَمَا يَعْرِفُونَ أَبْنَاءَهُمُ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَO. (20/انعام)
143- Those whom We have sent the Book for them recognize him good, (its means Muhammad (PBUH) just like as they recognize their sons. Those who detriment to themselves, will not have faith. (20)
143ـ آنان كه ما كتاب به آنها فرستاديم، او را (يعنى محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم را) به مانند فرزندان خود می شناسند. آنان كه خود را به زيان انداختند (به او) ايمان نمی آورند. (انعام/20).
144ـ Pلَا شَرِيكَ لَهُ وَ بِذٰلِكَ أُمِرْتُ وَ أَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَO. (163/انعام)، هذا قول النبی ابراهیم.
144- He has no partner, and this [creed] I have been commanded [to follow], and I am the first of those who submit [to Allah]." (163). This is the saying of prophet Abraham.
144ـ كه او را شريک نيست و به همين (اخلاص كامل) مرا فرمان داده اند و من اول كسى هستم كه تسليم امر خدايم. (163/ انعام). این سخن حضرت ابراهیم است.
145ـ Pقُلْ إِنَّنِي هَدَانِي رَبِّي إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ دِيناً قِيَماً مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفاً وَ مَا کَانَ مِنَ الْمُشْرِکِينَO. ( 161/انعام)
Say," Indeed my Lord has guided me to a straight path, to a firm religion, the pure religion of Abraham, a hanif, and whose existence is free from pollution of the polytheism." and the false beliefs of the polytheists (161)
بگو: محققا مرا خدايم به راه راست هدايت كرده، به دينى استوار، همان آيين پاک ابراهيم كه وجودش از لوث شرک و عقايد باطل مشركين منزه بود. (161 / انعام).
146ـ Pقُلْ أَ نَدْعُو مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَنْفَعُنَا وَ لَا يَضُرُّنَا وَ نُرَدُّ عَلَى أَعْقَابِنَا بَعْدَ إِذْ هَدَانَا اللَّهُ کَالَّذِي اسْتَهْوَتْهُ الشَّيَاطِينُ فِي الْأَرْضِ حَيْرَانَ لَهُ أَصْحَابٌ يَدْعُونَهُ إِلَى الْهُدَى ائْتِنَا قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدَى وَ أُمِرْنَا لِنُسْلِمَ لِرَبِّ الْعَالَمِينَO. (71/انعام)
146- Say," Shall we invoke besides Allah that which can neither benefit us nor harm us and turn back on our heels after Allah has guided us, like someone seduced by the devils and bewildered on the earth, who has companions that invite him to guidance, [saying,]" Come to us! Say," Indeed it is the guidance of Allah which is [true]guidance. and we have been commanded to submit to the Lord of all the worlds, (71)
146ـ بگو: آيا ما خدا را رها كرده و چيزى را (مانند بتان) كه هيچ قادر به نفع و ضرر ما نباشد به خدايى بخوانيم و بعد از آنكه خدا ما را هدايت نمود باز به خوى جاهليت برگردانده شويم؟! مانند كسى كه فريب و اغواى شيطان او را در زمين سرگردان ساخته است در حالى كه او را يارانى است كه او را به راه راست می خوانند كه نزد ما بيا! بگو: هدايت خدا به حقيقت هدايت است و ما مأموريم كه تسليم فرمان خداى جهانيان باشيم. (71 / انعام).
147ـ التوحيد؛ الشعار الأول للأنبياء: لم يكن شعار التوحيد شعار نوح فحسب، بل كان أيضاً الشعار الأول لجميع الأنبياء السماويين. لذلك، في عدة آيات من نفس هذه السورة و سور أخري من القرآن، في بداية دعوة الكثير من الأنبياء، و الشعارات "يا قوم اعبدوالله ما لكم من اله غيره" (يا شعبي، أعبدوا الإله الواحد، أن لا اله الّا هو لكم) يمكن رؤيتها (الآيات 65، 73، 85 من هذه السورة) في هذه العبارة تستخدم جيداً لوصف الشرك بالألهة و عبادة الأصنام، أن شوكة الأهم كانت في طريق سعادة جميع البشر والأنبياء (ع)، هؤلاء البستانييون التوحيد، لمجموعة متنوعة من الزهور و الأشجار مثمرة في المجتمعات البشرية، قبل كل شي، حاولوا القيام بذلك بتعاليمهم ألبناءة، للقضاء علي هذه الّا شواك الاقتحامية.
147- Tawhid (Monotheism), the first motto of the prophets: The slogan of monotheism was not only the slogan of Noah, but also it has been the first motto of all the divine prophets. Therefore, in several verses of this same surah and other surahs of the Qur’an, at the beginning of the invitation of many prophets, the slogan “ ya qawm aebuduallah ma lakum men alh ghyrh " (O my people, to worship only one God, that there is no God except He for you) can be seen (in verses 65,73,85 of this surah), in this phrase is well used to describe polytheism and idolatry, that the most important thorn has been in the path of happiness of all human and prophets (as), these gardeners of monotheism, for a variety of flowers and fruitful trees in human societies, before of all things, they tried to do it with their constructive teachings, to eradicate these obtrusive thorns.
147ـ توحید: نخستین شعار پیامبران: شعار توحید نه تنها شعار نوح بلکه نخستین شعار همه پیامبران الهی بوده است. از این رو در آیات متعددی از همین سوره و سوره های دیگر قرآن در آغاز دعوت بسیاری از پیامبران شعار "يا قوم اعبدوالله ما لكم من اله غيره" (ای قوم من خداوند یگانه را پرستش کنید که معبودی جز او برای شما نیست) دیده می شود (به آیات 65 ـ 73 ـ 85 همین سوره) از این جمله ها به خوبی استفاده می شود که شرک و بت پرستی مهمترین خار بر سر راه سعادت همه انسانها بوده است و پیامبران (ع) این باغبانهای توحید برای تربیت انواع گلها و درختان پر ثمر در جوامع انسانی پیش از هر چیز دامن همت به کمر می زدند تا با تعلیمات سازنده خود این خارهای مزاحم را ریشه کن کنند.
