همه ی ما یک جاهایی از زندگی می بریم و توان ادامه را از دست می دهیم مثلا در هنگام مواجهه با مصیبتها و یا در فقدان عزیزان، یا از دلتنگی زیاد، و یا از بی حوصلگی و بی انگیزگی، یا از درک نشدن و بی احترامی دیدن... در کل از تازه شدن غصه های قدیمی، بی طاقت می شویم و کم می آوریم.
در این میان، یکی به خودش زنگ تفریح می دهد و به مکانی آرامبخش سفر می کند و یا به دیدن دوستان صمیمی اش می رود بلکه کمی سرحال شود، یکی خودش را در کار غرق می کند تا مشکلاتش را فراموش کند و یکی هم با فکرهای آزاردهنده دردها و زخم هایش را تازه می کند.
در نهایت مانند بازیهای کامپیوتری، باید به خودمان دائم نیرو بدهیم تا با سر به زمین نخوریم و از حال نرویم ما آدمهایی معمولی هستیم که با کوچکترین چیز، صدای مان درمی آید و شروع به ناشکری و غرغر کردن می کنیم.
مسائل و مصائب زندگی، تمام ناشدنی هستند و چاره جویی از عقل و فکر کسانی که خیرخواه ما هستند و یا افرادی که شغل و تخصص شان مشاوره است بسیار کمک کننده می باشد. چون ما در بحبوحه ی مشکلات دارای بینش و تجربه ی کافی نیستیم؛ پس بهتر است به ایشان مراجعه کنیم تا به ما کمک کنند و تمرینها و راهکارهایی درست بر مبنای رفتار و توان و هوش مان ارائه دهند. البته در کنار آن بایستی چندین کتاب معتبر در زمینه ی شناخت خود بخوانیم تا در بحرانهای زندگی، بتوانیم بهتر تصمیم گیری کنیم و در برخورد با سختی ها، مصممتر و قویتر قدم برداریم.
می شود بریدن را به صورتی دیگر تعبیر نمود و از جهتی آن را به فال نیک گرفت یعنی حالا که از زندگی بریده ایم دیگر باید ترمز ماشین افکار بد و خیالبافی های مسموم را بکشیم و با آن همراهی نکنیم اصلا از این به بعد پرداختن به فکرهای مزاحم کافیست چون حالا می خواهیم به گونه ای زندگی کنیم که کم نیاوریم باید خودمان را از دست ذهن منفی باف نجات دهیم و دوباره از جابرخیزیم بسیاری را سراغ داریم که با ایمانی محکم در گردابی از بلا، طوری زندگی کرده اند که در آن غرق نشده اند
ما هم خودمان را در آغوش خداوند رها می کنیم تا او که بهترین کارگردان جهان هستی است؛ بهترین راه را جلوی پایمان بگذارد مگر بارها در بدترین شرایط، دستمان را نگرفته است؟ پس باز هم به او پناه می بریم و یقین داریم که رهایمان نمی کند.
#فرشته_
سنگیان
