در زندگانی چو رقیق الاطوار بینی به ظرافت در کردار باید خود را بیآرایی، و چون متجلّی به اسماء حق بینی، نشاید که بر دوری خویش از آن تجلّیات، بیش از این کاهلی نمایی! زیرا بر تو مسلّم گشته که شایسته ی قرب نوافل نیز می توان گردید! هر چند این طریق بسی صعب العبور است ولیک، قابل عبور!
آنان که از نوای شان، بلم قلب تو در اقیانوس، آرام گیرد و از کلام شان نیز مسافران، فانوس ره به دست گیرند!
هم آنانی که در هر دیدار، عطر قرب دوست بر تو می پاشند و با
دیده گانشان، جهانی از معرفت بر دیده ی قلبت اعطا می نمایند.
و تا افتاده ای بینند، دست گیرند! و التیام بخش آلام مردمانند!
آنچه در نگاه تو خوانا نیست را برایت خوانا می کنند و آنچه در لوح دلت است را بر تو هویدا می سازند تا زین پس بر درگه حق، بر سجده ای بی زمان فرو افتی!
زیبایی در ادب شان وصف ناشدنی است از شدت حضور در محضر "او"! هزاران درود و سلام بر اوتاد و اولیاء و ابدال بی نشانی که از ملکوت، نشان دار شده اند!
ای بسا کایشان بروز احترام و ستایش تو را نیز هماره نادیده انگارند؛ ازیراک که نقابی بر چهره ندارند و بی خویشتن شده اند و جام وجودشان لبریز از "اوست"!
اگر روزی چشمانت به دیدارشان منور گردد، دیگر چونان مجنون، صحراها را در می نوردی و تا به ابد لیلای تو شمسی می شود که از کثرت نورش دیگر او را به بصر نمی یابی و فقط گرما و نور می گیری و طی طریق می کنی!
#فرشته_سنگیان
